Τόπος: Γη
Χρόνος: Άνοιξη 2009
Σημείο: Καφενείο, καφετέρεια, ο καθένας όπως θέλει το λέει
Εγώ: Καθισμένος σε σκαμπώ στη μπάρα απολαμβάνω πρωϊνό καφέ.
Έρχονται πελάτες...
[....]
- Νεαρέ*
(
*δε χρησιμοποιώ ονόματα για ευνόητους λόγους)
θα μου φέρεις μια μπύρα "τάδε";
- Ναι αμέ!
- Ναι αλλά, θα μου φέρεις πατατάκια με ρίγανη...
- ........
- Άμα δεν έχεις πατατάκια με ρίγανη να μη μου φέρεις μπύρα....
- ........
Σερβίρεται η μπύρα και τα υπόλοιπα, συνοδευόμενα απο πατατάκια ότι να 'ναι...
Έρχεται μέσα ο πελάτης επιστρέφοντας το δίσκο με τα πατατάκια λέγοντας:
- Σου είπα, πατατάκια με ρίγανη....
Δημιουργείται ένας ψιλοπανικός, δεν υπήρχαν εκείνη την ώρα πατατάκια με ρίγανη στο μαγαζί... τι θα κάνουμε τώρα;.... τρέξιμο.... περίπτερο.... αγορά του παραπάνω αγαθού..... κατέφθασαν τα πολυπόθητα πατατάκια... τέσσερις σακούλες.... σερβιρίστηκε ο "πελάτης", όλα ωραία και όλα καλά μέχρι εδώ....
Άλλη μέρα, πάω για καφέ..
με βλέπει ο μπάρμαν.... πιάνει το ποτήρι να μου φτιάξει καφέ....
- Νερό "λούμπα", μου λέει...
- ...;;;
- Δεν έχω εμφιαλωμένο, θα σου βάλω από τη βρύση!!
- Αν ήταν να τον πιω με νερό από τη βρύση, τον έπινα και στο σπίτι....
πάει να ρίξει καφέ στο ποτήρι...
- Περίμενε, δεν ξέρω αν θα κάτσω, δεν έχεις νερό;
- Το τελευταίο το πήρε ο.... και μου δείχνει τον "πελάτη" του προηγούμενου διαλόγου...
Κοιτάζω προς το μέρος που μου έδειχνε, κοιτάζω και το μπουκάλι,
διαφορετική μάρκα από αυτή που το μαγαζί προτιμά....
- Καλά, λέω.. πάω να πάρω ένα από το περίπτερο να μου φτιάξεις καφέ...
- ΟΧΙ.....
ξαφνιάστηκα...
- Τι "όχι"; δε θα μου φτιάξεις καφέ;
- Άμα θέλεις, μόνο "λούμπα"
- Όχι, πάω να πάρω ένα μπουκαλάκι νερό...
- Μην πας, δε θα σου φτιάξω.
Ολιγόλεπτο διάλειμμα...
- Λοιπόν, πάω να πάρω ένα μπουκαλάκι νερό..
- Όχι δε θα σου φτιάξω...
-Τι εννοείς;
- Ότι δε σου φτιάξω, άμα θέλεις μόνο "λούμπα"
κοκκινίζει ελαφρά...
- Καλά άστο, τα λέμε.....
Έφυγα.....
......................................................
Μερικές μέρες πριν το παραπάνω, δεύτερο περιστατικό....
Πάω σχετικά αργά στο μαγαζί, με τρομερή όρεξη να πιω καφέ
- Καλησπέρα, λέω, ρίχνοντας μια ματιά τριγύρω....
Φτιάχνεις καφέ τέτοια ώρα; 10:10 ήταν, βράδυ...
- Ναι, γιατί να μην φτιάχνω;
Καλά είναι και τα 2 €υρώ να σου τα πάρω....
__________________________________________________
Αυτά.....
Όλοι μας έχουμε δει από κοντά τη "μηχανή". Λίγοι έχουμε συνειδητοποιήσει τη χρησιμότητά της. Η τέλεια και συνεχής λειτουργία της έχει σαν κυριότερο καύσιμο την αυταπάρνηση. Στις μέρες μας δεν υπάρχουν πολλά τέτοια πρατήρια για τροφοδοσία.
το εξώφυλλο του τεύχους #22 - Οκτώβρης του 1995
Mods Στην Αθήνα - Περιοδικό 01 - #22 σελ. 84
Mods Στην Αθήνα - Περιοδικό 01 - #22 σελ. 85
Mods Στην Αθήνα - Περιοδικό 01 - #22 σελ. 87
Mods Στην Αθήνα - Περιοδικό 01 #22 σελ. 88
Mods Στην Αθήνα - Περιοδικό 01 #22 σελ. 89
Μods Στην Αθήνα - Περιοδικό 01 #22 σελ. 90
Μods Στην Αθήνα - Περιοδικό 01 #22 -σελ. 91
τεύχος #22 - Οκτώβριος 1995 - Δρχ 1000
τεύχος #22 - Οκτώβριος 1995 - Δρχ 1000
τεύχος #22 - Οκτώβριος 1995 - Δρχ 1000
Περάσανε την είσοδο της πόλης όταν ήταν πλέον βράδυ για τα καλά. Ταξίδι πέντε ωρών με αλλαγή ενδιάμεση, σε μεταφορικό μέσο. Τη στιγμή που κατεβήκανε από το λεωφορείο ένα κενό κατέλαβε το στομάχι τους. Δυόμιση χρόνια μετά... θα μας υποδεχθούν, απλά θα μας δεχθούν ή θα μας δουν σαν ξένους πλέον; Σ' αυτή την παραλιακή πόλη επαρχίας πέρασαν δύο από τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους. Χρόνια δύσκολα αλλά και ευχάριστα, βουτηγμένα -χωρίς μάσκα και αναπνευστήρα- στις εμπειρίες. Οι παρέες των φοιτητών που γνώρισαν ήταν όλοι πτυχιούχοι και φευγάτοι στις ιδιαίτερες πατρίδες τους. Οι περισσότεροι ντόπιοι διάλεξαν τον δρόμο της φυγής από τα "κάγκελα" της ακριτικής πόλης. Η αλήθεια είναι ότι και τους δύο προηγούμενους χειμώνες έκαναν προσπάθεια να γυρίσουν, όμως τα χιόνια και οι απεργίες τους το απαγόρευσαν.
.jpg)
