Showing posts with label Cayetano. Show all posts
Showing posts with label Cayetano. Show all posts

september 23th - *re/reading

september 23th - *re/reading
 
track: cayetano - to be your friend, 2023

 

στην παρακατω φωτογραφία απεικονίζεται
η αφεντιά μου ξαναδιαβάζοντας το βιβλιο του
βαγγελη ραπτόπουλου, το παιχνιδι
(περισσότερα εδώ)
μια ιστορια που εκτυλίσσεται στη λίμνη της αχαΐας
εκει οπου ο συγγραφεας συναντα -μεσα απο το βιβλίο-
τον stephen king.
βιβλίο που διαβάζεται απνευστι, τη δευτερη,
οπως και την πρωτη φορα

 

[:after_all]

 • ώρες - ώρες νομίζω πως έχω άπειρες μέρες για να ζήσω, στη διαθεσή μου

•μετά ξυπνάω και είναι πια απόγεμα κι ο ήλιος γέρνει κι εγώ βγαίνω κουρασμένος από ένα όνειρο που με είχε να περιπλανιέμαι αμέριμνος σε έρημα τοπία κάποιας σκανδιναβικής χώρας -δε λέει στο όνειρο ποια- και μισοσηκωνομαι ακουμπώντας στον αγκωνα κι αισθάνομαι θλιψη που δεν υπάρχει ένα μαγαζί να παίζει ωραία μουσική όπως το κομμάτι παραπάνω, ούτε υπάρχει -πια- ένα μαγαζί που θα ήθελε το ίδιο κι από μόνο του να το κάνουμε στέκι. νομίζω πρώτα χάθηκαν οι παρέες και μετά τα στέκια

•το κείμενο για να γραφτεί χρειάστηκε όσο ακριβώς παίζει το τραγούδι

[:nerves] - september 26th

september 26th
[:nerves]
track: cayetano sun city creeps
• sometimes loneliness and sorrow can become such familiar feelings but as love keeps going on and the sun rises, it is worthy to believe in life.

• παλιές, καλές + φτωχές εποχές 

[:aegli] - september 20th

september 20th
[:aegli] - /ǎi̯.ɡlɛː/ → /ˈɛ.ɣli/ → /ˈe.ɣli/
track : cayetano presents telhanot : bali

 

• συναντήσαμε μια καφε/γκρίζα αλεπουδίτσα στην άκρη τού δρόμου. κοιταχτήκαμε στα μάτια για λίγο μετα αυτή τίναξε την ουρα της και χαθηκε στην καμμένη γη

• άρρωστες σεπτεμβριάατικες μέρες

• η επιστροφή στη γαλάζια λίμνη δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ

° να θυμάμαι να καθαρίζω την κάμερα στο κινητό όταν πρόκειται να τραβήξω φωτογραφίες


[:ten] - october 1st

 ten - /tɛn/
 
επιστροφή (για κάμποσο)
στις εγχρωμες φωτογραφίες.
πόση κουλτουρα να σηκώσει 
κι αυτό το blog 

track: cayetano - strange me
 
κάθε οικογένεια 
κρύβει
κι από ένα δηλητιριώδες
μυστικό 


[:spend] - september 14th

[:spend] - /spɛnd/
september 14th

track: cayetano - all i can do


»ασε το παρελθον να παραμεινει
θαμμενο.
οι ανθρωποι φοβούνται 
ολα 
τα λαθος πραγματα

[*world_colores]

*season 2
world colores

at KOLONAKI-RISOVO
37.5763326, 21.6177380
κάτω από διαφορετικές συνθήκες
είτε καιρικές είναι αυτές, είτε πανδημίας.
την Κυριακή, 9 Αυγούστου
DJ set to the old haunts



μεταξύ άλλων θα ακούσουμε κι αυτό:


όλα βέβαια καιρού επιτρέποντος

EDIT: όλα καλά πήγανε.

από βδομάδα, θα ανέβει και το mix

[*signs] - september 11th

september 11th
[*signs]
movie: Les Quatre Cents Coups 
dir. Francois Truffaut (1959)
The 400 Blows
γνωστό και ως: Τα 400 Χτυπήματα
track:  dj shadow building steam with a grain of salt
        cayetano crossing line

Αγγελικά πρόσωπα 
με διαβολική κλίση στη βία.

[:sessions_01]

SESSIONS 01
ΠΟΠ+ΡΟΚ

Various ‎– Sessions 01 
Label: Ποπ + Ροκ ‎– EP 0010, 
Ποπ + Ροκ ‎– 113 032 
Format: CD, EP, 
Compilation, Promo 
Country: Greece 
Released: 2000 
Genre: Rock 
Style: Alternative Rock, Acoustic, Post Rock, Prog Rock

TRACKLIST:
01. Διάφανα Κρίνα - Χρειάζομαι Μέρες, 4:32
02. The Earthbound - The Valley (Ojo Caliente Version), 3:36    
03. Στρογγυλό Κίτρινο - Κάτω Απ' Τα Σύννεφα (Demo Version), 4:07
04. Will-O-The Wisp - Rings Of Time, 8:01
05. Relevant Box - Morning Song, 3:51 
[take]



[:five_forty]

[:five_forty]24.10.16
RadioΔctive Sifnos
Episode 540 - 21.10.16
[movie] - 25th hour (2002)



«ξερεις πως βρίσκουν τους ανθρώπους
όταν γυρίζουν στο σπίτι τους
οι άνθρωποι το σκάνε αλλά συνήθως γυρίζουν...» 
«...θα βρεις ένα μπαρ και θα ζητήσεις δουλειά..»


Eddie Shinn - Disco Stu 
Wilson Pickett - Get Me Back On Time (Danny Massure Edit)
Kosta Kostov, Manushan, Cayetano - Hasrat ft. Manushan (Cayetano Remix)
Ancient Astronauts - I Came Running (Cayetano Remix)

[:one_half_hour_later]


(mp3)
…στα ηχεία έπεσε το hicky burr από τον quincy jones και το σάουντρακ της ταινίας του fatih Akin, soul kitchen. 
(κάνε μου τη χάρη και πάτα το play από πάνω) 
To soul kitchen, μην τα λέω πάλι και καταντάω γραφικός, είναι το πρότυπο του μαγαζιού που θα ήθελα να έχω ή να δουλεύω αλλά μιας και τίποτα από τα δύο αυτά δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί, περιορίζομαι σε αυτό της ταινίας. Θα μου πεις -κι εγώ θα σου ρίξω εν μέρει δίκιο- “πότε το είπες ρε φίλε;” και πάμε στο “εν μέρει”. εν μέρει λοιπόν, θα σου πω, “ας δγιάβαζες τα ποστ ολόκληρα και να μην κοίταζες μόνο τις εικόνες ή τη μουσική” κι εσύ, όντας ψαρωμένος θα πεις: “σε πχοιό ποστ ήτανε και δεν το είδα;” “Σ’ αυτό που δεν είδες” θα σου πω και θα λήξει εκεί ή μπορεί και να τραβήξουμε την κουβέντα. ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται με τις κουβέντες. είναι ύπουλα πράγματα (!) Αν πάλι από την άλλη, είσα τακτικός ανγνώστης αυτού του ιστολογίου -που χλωμό το κόβω- που ανανεώνεται όποτε το θυμάμαι, θα ξέρεις πως όντως δεν υπάρχει πουθενά ποστ για την ταινία του fatih akin, soul kitchen. Ασφαλώς και δεν υπάρχει, αφού ποτέ δεν έχω γράψει τίποτα πριν από σήμερα. 
 αλλά απ’ ότι βλέπεις και συ, ξεφύγαμε από το θέμα 
-ε, αυτά έχει η κουβέντα-ύπουλο πραμα, που λέγαμε και πριν. στα ηχεία λοιπόν, έπεσε το  hicky burr από τον quincy jones 
και το σάουντρακ της ταινίας του fatih akin, soul kitchen. 
Θα 'τανε μία, μιάμιση ώρα μετά -δεν παίρνω και όρκο, παρ’ όλα αυτά το έβαλα. 
Όλην αυτή την ώρα, με πλάτη σε μένα, με αγκώνα δεξιό ακουμπισμένο στη σανίδα του bar ένας τύπος, ρουφάει ποτά, κοιτάζει γύρω του και ταυτόχρονα κουνιέται 
στο ρυθμό της μουσικής. 
Μερικές φορές -σα να ξεχνιέται και το κούνημα -ρυθμικό πάντα- γίνεται πιο έντονο, 
μετά το θυμάται και μαζεύεται και πάει λέγοντας… πέφτει λοιπόν το  hicky burr από τον quincy jones και το σάουντρακ της ταινίας 
του fatih akin, soul kitchen 
και μετά τις πρώτες νότες ο τύπος, 
σα να θυμήθηκε πως υπάρχει κάποιος που επιλέγει (sic) τα κομμάτια γ
υρίζει προς το μέρος μου τόσο απότομα, που το ποτό του πήγε περίπατο, που πάει να πει, σχημάτισε μια λιμνούλα πάνω στη σανίδα του bar.! -milioka ξέρω γιατί έβαλες αυτό το κομμάτι!! βλέμμα που σήμαινε “γιατί” και “πες τι ξέρεις” ταυτόχρονα -για να μας κράξεις, ρε! -έχω λόγους; 
-ε ναι, επειδή σε κράζουμε και μεις -για κάποια κομμάτια που βάζεις!! -μια χαρά το πας το κούνημα τόσην ώρα όμως. μειδίαμα από τον μπαρτέντερ που καθαρίζει τη λιμνούλα που λέγαμε λίγο πιο πάνω. -εμένα μ’ αρέσουνε, για τους άλλους λέω. 
-γιατί; σου έκαναν παράπονα; 
-όχι ρε το φαντάζομαι, αφού όλοι κουβεντιάζουνε 
-είναι που δεν ξέρουν τα κομμάτια αλλι’ως, μπορεί και να τους άρεσαν -μπορεί, τι θα βάλεις μετά; 
-Avenue Du Gare -από; -από Tape Five, τους ξέρεις; -όχι αλλά θα μ’ αρέσουν, θα πιείς ένα ποτό; -φέρτο!!
★
★
★
στο πρώτο σχόλιο, θα βρεις την playlist από το 270 επισόδειο
στο RadioActive 91.3 (Sifnos) που ακούστηκε από τη συχνότητα 
το σάββατο, 31 μάη. τελευταία μέρα της άνοιξης

CAYETANO LIVE BAND LIVE @ BOXX (Ιωάννινα)



με το που βγήκαμε από το BOXX, περασμένες μία το πρώτο πράγμα που είδα μπροστά μου ήταν η ομίχλη που τύλιγε τα πάντα.  
ομίχλη ως τον παράδεισο...
είχε προηγηθεί μια σειρά γεγονότων που μόνο ευχάριστα μπορεί να τα χαρακτηρίσει κάποιος δεδομένου πως ήπια καφέδες παραπάνω από υποφερτούς... άγγιζαν τα όρια του "αρκετά καλού καφέ" και ξέρεις τώρα πόσο ιδιότροπος είμαι εγώ με τους καφέδες...
Πέραν των γεγονότων των ευχάριστων που λέγαμε παραπάνω πως είχαν προηγηθεί και μας είχαν φτιάξει τη διάθεση, ήταν και το live από τους cayetano live band στο BOXX στα Ιωάννινα που μας έκανε να μη μας νοιάζει, ούτε το ταξίδι της επιστροφής που θα ακολουθούσε, ούτε το κρύο και η υγρασία, ούτε η ομίχλη ως τον παραδεισο, ούτε τίποτα...



Η μπάντα βγήκε κατά τις εντεκάμιση -κάποια μικρή καθυστέρηση και όλοι αχτένιστοι- αυτό ήταν το πρώτο που παρατήρησα...
Με τον Γιώργο Περίν στα φωνητικά -νέο πρόσωπο ενώ οι υπόλοιποι ήταν όπως τους ξέραμε...
Το μαγαζί δεν ήταν κατάμεστο, είχε έναν ικανοποιητικό αριθμό ατόμων, μουδιασμένοι στην αρχή ή τουλάχιστον έτσι τους έβλεπα εγώ οι οποίοι όμως ξεδιπλώθηκαν στη συνέχεια. σα να ξεθάρρεψαν ένα πράμα, ήταν και η ενέργεια της μπάντας αλλά και η διαφορετική ενορχήστρωση των κομματιών που όπως και να το κάνουμε μας έκαναν όλους να θέλουμε να κουνηθούμε στο ρυθμό τους..
Με ντουντούκες, παραμορφωμένα φωνητικά, samples κι ότι άλλο θέλεις, απ' όλα είχε η βραδιά, μέχρι και τα πνευστά που γουστάρω να ακούω και που έκαναν μέχρι το τέλος να κουνιούνται ακόμα και τα σκαμπώ...

...με παραπάνω από τα "κανονισμένα" encore και με καινούργια κομμάτια από τον επικείμενο δίσκο, όπως το be my queen αλλά και με τα παλιότερα να λαμβάνουν άλλη υπόσταση από τη φωνή του περίν ενώ ο ίδιος ο cayetano στις λούπες, στις φωνές, στα σάμπλς κλπ. Τ μικροπροβλήματα που υπήρξαν στον ήχο κανέναν δε επιρέασαν, άλλωστε, κάθε λάιβ που σέβεται τον εαυτό έχει πάντοτε από αυτά, αλλιώς τι λάιβ τα θα ήταν...


βγαίνοντας έξω λοιπόν μετά το τέλος, με τα χέρια στις τσέπες κι ένα ξένο μπουφαν παραμάσχαλα, αυτό που σκεφτόμουν ήταν το τι έχασαν όσοι για οποιοδήποτε λόγο δε παρεβρέθησαν. όχι πως ήταν το κοσμοϊστορικό γεγονός αλλά όπως και να το κάνουμε από κάτι άλλα, είναι κλάσεις ανώτερο...
Έτσι δεν είναι;


Cayetano - Oye Muchacho
 get track
This tune has been made by Cayetano for his DJ-Sets.
"Oye Muchacho" is in fact another modern version of "Adios Mi Espana Querida" with Antonio Molina's voice. The original version can be found in the soundtrack "El Pescador De Coplas" (1953). A film directed by Antonio del Amo.
-This track is just for personal and not any commercial use.
-You can't find it in any of Cayetano's albums and it won't be part of any future release as well.
-It is made to be free, so please don't forget to give credits if you post the track in your blog or website.

Στρατής Πασχάλης Κωμωδία, Part 2

(συνέχεια από το προηγούμενο κάποια χρόνια πριν...)



[11]
πάει καιρός πού μ' ἐπισκέφτηκαν τά πάθη
κι ἐγώ κουρνιάζω σέ μιά κάμαρη ὃλο βιβλία
λίγο πιό πάνω ἀπό τά ρεύματα πού διατρέχουνε τή γῆ
λίγο πιό κάτω ἀπ' τά σημεία ὃπου οἱ νεκροί καταλαγιάζουν
ὑπάρχουν μέρες που διψῶ τις πιό ἀπόκρημνες αἰσθήσεις
αὐτές πού ξέρει νά ἐφευρίσκει τό μυαλό
κι ἒτσι αἰσθάνομαι σά νά μονάζω
ἀφοῦ συνέχεια φυλλομετρῶ κρύα κενά τετράδια
καί στίς λευκές σελίδες στάζω μαῦρο μελάνι καί πικρό
μοιάζοντας ἂνθρωπος ἀπόλυτος πού ξέχασε τή θλίψη



[15]
(τό μαῦρο μαργαριτάρι)

σκοῦρα νερά φωσφόριζαν κι εγώ μουρμούριζα
ὃπως ο μάγος πού επισπεύδει τή συνταγή
ἐνῶ ἡ ὡραία Λευκή στοῦ σκοταδιοῦ τόν κύκλο
καθώς γυρόφερνε ἀσταμάτητα
ὃλο μιλοῦσε κι ἔλεγε
«ἂσπρο σημαίνει ἀπόγνωση, μαῦρο ὑπεροψία»
καρφώνοντας κάποτε πάνω μου ματιές συνοφρυωμένες



[19]
(Φάουστ)

— τί ματωμένος πολυέλαιος αὐτός ὁ ἥλιος καθώς δύει
— δέν θά ’ναι νύχτα ἰδανική για νά ’ρθει ὁ κύριος
τοῦ σκότους;
— μ ’ἓνα ποτήρι δηλητήριο στό χέρι. . .
— κρασί. . .
— μελάνι. . .
— κι αὐτό τό βράδυ ὃπως πρίν
— νά συζητήσουμε για τέχνες
— πρέπει νά λάμπουνε κεριά
— ἂ τί ὡραία τρέχω γιά νά ’μαι πίσω ὥς τίς
δύο
— λοιπόν, ἀντίο



[23]
κάτι ἀνάστροφο ἐμπόδιζε νά προχωρήσουν οἱ ροές
πρός τό γενναῖο πλάτος,
ἡ λάμπα ἒκαιγε χλωμά, κι ἓναι κορμί γυναίκας
μέ χρῶμα στάχτης βγῆκε ἀπ’ τήν πόρτα
ψηλαφώντας χάσματα
κι ἁπλώνοντας τά ὀστεώδη χέρια στό κέντρο τῆς σκηνῆς
σταυρώθηκε συμβολικά πάνω στό πέτρινο παραπέτασμα
Ἱέρεια τοῦ Κενοῦ

ΣΤΡΑΤήΣ ΠΑΣΧάΛΗΣ - ΚΩΜΩΔίΑ PDF

Manjah - Dont Joke With A Real Pro
Waldeck - Defenceless (Mushroom Dive Radio Edit)
Youssou N' Dour - Bamba
Zac F - Thalassa Platia
Kostas Maginas - The Call
Mario Basanov + Vidis Feat. Jazzu I'll Be Gone
WAR The World Is A Ghetto (Performed By La Pozze Latina Feat. WAR)
Yonderboi - She Complains
Papercut - Black Dog (Cayetano Remix)

Days Of Salt And Sand_

Low pressure zone zero five:
Days Of Salt And Sand
by miliokas







TRACKLIST
01) Parov Stelar - Powder (feat. Billy Kern)
02) Cayetano - Ondeia
03) Thievery Corporation - So Vast As The Sky
04) Karuan - Pop Arif (feat. Mara Mastelir)
05) Cayetano - All I Can Do
06) Thievery Corporation - Is It Over?
07) Holden - Madrid
08) The Earthbound - DJ Lo Fi (Blend Remix)
09) DAB - Spirit Of Florecita

 original post
 


Τις νύχτες, όταν σβήνεις το φως, να θυμάσαι πάντα 
να βγάζεις εκείνο το καλοκαίρι
από την πρίζα. 
Μπορεί να ανατιναχτούμε. 
Μπορεί να ναυαγήσαμε. 
Αλλά κρατήσαμε μέσα μας όλη τη μαγεία του ταξιδιού. 
Ένα ταξίδι που ποτέ δεν άρχισε_ (via)
 

Cayetano Live @ Bios 2011




CAYETANO plays Attik - Μαραμένα Τα Γιούλια (Red Winter)

Πάσχα στο χωριό και συγκέντρωση μετοίκων που θα έλεγε κι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης. Κι εκείνη τη χρονιά ήταν ακριβώς όπως το έλεγε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης. Η Κάθοδος των Δωριέων χειρότερη από όλες τις προηγούμενες. Κρίση σου λέει ο άλλος. Ποιος άλλος; Ξέρω γω; Όποιος να 'ναι. Πάντως τα μαγαζιά και τα κλάμπζ, τίγκα στον κόσμο ήτανε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Και μη μιλήσουμε για τη μουσική...
εκείνο το Πάσχα λοιπόν υπήρξαν και κάποιες παρέες που ξαναβρέθηκαν έπειτα από χρόνια, άλλοι της προσκλήσεως, άλλοι από σπόντα, άλλοι από ανάγκη και πάει λέγοντας...


Μεσημέρι, ηλιόλουστο κι ο ήλιος με δόντια. Καθισμένοι στο πίσω κάθισμα... και καλά προεδρική θέση, ο σοφέρ πλερώνεται και άλλα τέτοια.
-πάμε για καφέ;
-πάμε γενικά...
-πάμε να δούμε και βλέπουμε...
-τι παίζει το ράδιο;
-ροκ αλλά τι να παίξει. πανάκριβο, βλέπεις και ταινίες άμα θέλεις.
-να μου λείπουν οι ταινίες -δεν έχεις τίποτα άλλο;
-εεε έχω ροκ...
-καλά, στικ παίρνει; -παίρνει -ωραία, βάλε αυτό! -τι έχει μέσα; ροκ; -ξεκόλλα ρε με το ροκ, βάλτο άμα θέλεις να φτάσουμε εκεί που πάμε, κάτι κομμάτια που κατέβασα και κάποια άλλα από σιντί έχει -καλά...

"Hour after hour/day after day/i feel the pain.."


-Ωραίο αυτό ρε! τι είναι; -θα σου πω μετά, σκάσε ν' ακούσουμε.
αφηνόμαστε στη μουσική, χαζεύουμε και το τοπίο, στα δεξιά ο ήλιος και η θάλασσα κι από την άλλη κάποιο πράσινο επειδή το περισσότερο κάηκε σε κάποιες παλιές πυρκαγιές χιλιάδες χρόνια πριν και το πράσινο σα να ήθελε να εκδικηθεί -δεν ξαναφύτρωσε..

Συνεχίζουμε -μια παρέα, χαμένοι ο καθένας στον προσωπικό του μικρόκοσμο -μόνο κοινό μας σημείο εκείνες τις στιγμές ο προορισμός, που δεν τον ξέραμε και η μουσική που έβγαινε από τα πανάκριβα ηχεία της μερσεντές...

"θα προσευχηθώ να βρέξει κι ίσως εξαγνιστώ/
από την άλλη ίσως τα δω κι αλλιώς τα πράγματα..."


-τελικά θα μας πεις τι ακούμε; -διαβάστε ρε μαλάκες την οθόνη, δεν ξέρετε ανάγνωση;


Το κρύο εκείνης της μέρας μας ανάγκασε να φύγουμε άρον-άρον...

Eπιστροφή και τα αμάξι σαν θερμοκήπιο από την έκθεση στον ήλιο όση ώρα παλεύαμε να πιούμε τους καφέδες στο παραλιακό, της κακιάς ώρας που είχε ανοίξει σε στυλ ό,τι αρπάξουμε, μαγαζί...

"Έξω απ' το σπίτι σου γυρίζω/
για ώρες χωρίς να μπορώ να αναπνεύσω/
έχω ερωτευτεί τη μορφή σου μ' εκείνο το άσπρο φόρεμα"

-Σαν παλιά ταινία αυτό το κομμάτι.... και ζει και κάποιον έρωτα ο τυπος...

Βράδυ, μπύρες -άλλοι καφέδες ακόμα κι αν είναι βράδυ -υπάρχει κάποιος εθισμός στην καφεΐνη...
the best i can do is to love you more and more

-Πάμε μια βόλτα να φάμε κάτι; Κάποιος πετάει την ιδέα στο τραπέζι σαν μισογεμάτο πακέτο Μάρλμπορο. Ο ήχος της με τρόμαξε...
-Πάμε... με ποιόν; -Έχουμε σοφέρ; -Ο σοφέρ πλερώνεται!!!


Άλλο αυτοκίνητο αυτή τη φορά. Πάλι πίσω, προεδρικά κι έτσι..
-Τι ακούμε ρε Παναγιωτάκη; -KRAFTWERK -Όχι ρε φίλε Kraftwerk, τους σιχαίνομαι, πριν χιλιάδες χρόνια κάποιος μου 'χε δώσει μια κασέτα -ξέρεις τι είναι οι κασέτες, έτσι; -Ναι ρε, συνέχισε! ...και την έσπασα μ' ένα σφυρί, αφού μου έκανε πρώτα τα νεύρα καλώδια -Ε, δε θα είχες πέσει σε καλά κομμάτια... ετοιμόλογος ο Παναγιωτάκης. -Δε βάζεις αυτό το στικ; -Τι έχει μέσα; -Βάλτο, θα σου πω... μπαίνει το στικ...

Another galaxy... μας προειδοποιεί η φωνή. Ησυχία στην καμπίνα του αυτοκινήτου...
-Ωραίο αυτό, τι είναι; ρωτάει ο Παναγιωτάκης ο οποίος είναι κάτι μεταξύ Ian Ccurtis και νεοεμφανιζόμενου γιάπη..
Cayetano.. -Ισπανός είναι; -Όχι Έλληνας!!
Έχει κι άλλα τέτοια; -Τίγκα είναι το στικ -Ωραία!!

the rain comes again μας προειδοποιεί για άλλη μια φορά η φωνή λες και δεν το βλέπαμε τόση ώρα, που μας σφυροκοπούσε και πηγαίναμε σημειωτόν...

Παίζει την Πέμπτη στο Bios, πάμε; -Ποια πέμπτη; -Την πέμπτη στις πέντε του μήνα.
Στο άψε - σβήσε κανονίστηκε, οι μέρες περνούσαν τελείωνε και το Πάσχα και θα επέστρεφε ο καθένας στη βάση του. Πέσαν και κάποια τηλεφωνήματα, άλλα μέσω κινητών, άλλα μέσω skype(r) κανονίστηκαν οι λεπτομέρειες, ξεκινήσαμε, με άλλο αυτοκίνητο αυτή τη φορά -ένα παμπάλαιο και στο αρχαίο cd player το πρώτο cd από το coco του parov stelar -στικ δεν έπαιρνε...


Βράδυ στο Bios κάμποση ώρα νωρίτερα και μετά από πληθώρα ασυνεννοησίας άπαντες παρόντες. οι περισσότεροι ενήμεροι πλέον για το τι θα ακούγαμε.
υπάρχει κάποια ένταση λόγω της προηγούμενης γκρίνιας..
"θ΄αργήσουμε..", "που ΄πάμε από δω", "που είσαι ρε Παναγιωτάκη" "ο φίλος θα μας περιμένει εκεί, πως μοιάζει;"

-...και σας είπα, να έρθουμε με το πάσο μας -αφού πάντα έχουν μια κάποια καθυστέρηση τα ηβέντς και οι συναυλίες...
μπινελίκια καθώς ήμουν αυτός που τους μπρίζωνε όλη την προηγούμενη ώρα...
-χαλαρώστε λίγο ρε σεις, να χαζέψουμε την κίνηση, να και κάτι σοφιστικέ γκομενάκια απέναντι, ας πάρουμε και μια ανάσα...

Μέσα...μπύρες, ποτά, και ο καφές σε πλαστικό παραμάσχαλα, κάποιες προετοιμασίες, οθόνες δείχνοντας πλάνα που μου θύμιζαν την "Πρωινή Περίπολο", διαλέξαμε και τη μεριά που θα καθόμασταν, γέμιζε και το μέρος σιγά - σιγά και...

"which color you like"... έλα ντε, μήπως και ξέρω έτσι πολύχρωμος που είμαι σήμερα;

Ήταν δυό ώρες πάνω κάτω που μας απογείωσαν με τις μουσικές που τις ένοιωθα να με διαπερνούν...
Για τους άλλους δεν ξέρω αλλά δε φάνηκαν να περνάνε κι άσχημα..
Ο Christos Manuel μου θύμισε κι αυτός τον ian curtis χωρίς ιδιαίτερο λόγο...

και είχα περάσει πάρα πολύς καιρός που άκουγα μουσική και χόρευα και την έπαιζε κάποιος άλλος...

Φεύγοντας, είχα ένα χαμόγελο μέχρι τ' αυτιά. Εγώ τουλάχιστον -για τους άλλους, πάλι δεν ξέρω -ήταν νύχτα και δεν έβλεπα καλά -αν θέλουν ας μπουν να σχολιάσουν...

The Better Man_





.... από τον επερχόμενο δίσκο του cayetano, back home
όχι τίποτ' άλλο αλλά, το κομμάτι μου θυμίζει λίγο το
"Καλοκαιρινή Νύχτα" από τους Στρογγυλό Κίτρινo_
•chek το κομμάτι

[:crossing_line]

Το κείμενο, διαβάζεται υπό τους ήχους του Crossing Line
κομμάτι που υπάρχει στο δίσκο The Big Fall του Cayetano

...
περπατούσαμε με τα χέρια χωμένα βαθιά στις τσέπες σε έναν κακοφωτισμένο δρόμο....
το καράβι, είχε δέσει στη Λισσαβώνα και θα μέναμε εκεί για αρκετές μέρες.
Στην ουσία, δεν είμαι σίγουρος πως ήταν η Λισσαβώνα, απλά, έχω αυτήν την εντύπωση...
Τον "Φίλο" που ήμασταν παρέα δεν τον γνώριζα, ούτε θυμάμαι πώς είχε τύχει και περπατούσαμε μαζί...

Όμως... γνωριζόμασταν...
χαζεύαμε τις "βιτρίνες" και τις κοπέλες...
εγώ, σαν ιδιότροπος, έψαχνα το Ένα, αυτό που θα μου έκανε "κλικ"
"Well, Ι' m in kind of a hurry"
βασικά... βιάζομαι λίγο

μουρμούριζα συνεχώς, τόσο ώστε να με ακούω μόνο εγώ
χωρίς όμως να καταλαβαίνω γιατί σκεφτόμουν στα Ελληνικά
και μουρμούριζα στα Αγγλικά...
"Come on, let's get out of here!"
Έλα, πα να φύγουμε από δω!

Ο "Φίλος" με τραβούσε από το μανίκι, τον λοξοκοίταξα...
"Whoever loses, pays for the liquid..."
Ο Χαμένος πληρώνει τα ποτά....

είπε και στο μυαλό μου, "έσκασαν" εικόνες ασπρόμαυρες
από τα παιδικά μου χρόνια στο χωριό,
τότε που τρέχαμε ποιος θα φτάσει πρώτος στη Βρύση...
Ο Τελευταίος κουβαλούσε τα παγούρια με το Νερό...
"Why don't you come up and see me sometimes, sweetie?"
Γιατί δεν περνάς να με δεις καμμιά φορά, γλύκα?

Η Φωνή ήταν γλυκιά και βραχνή σαν της
Jennifer Tilly στο Getaway,
ενδόμυχα, ήθελα να της μοιάζει κιόλας...
"Don't forget, you owe me 25 dollars..."
μην ξεχνάς, μου χρωστάς 25 δολλάρια....

Τη φωνή της Συνείδησης νομίζω πως μόνο εγώ την άκουσα... χωρίς να είμαι σίγουρος όμως...

"... And 25 dollars just waiting for you...."
.... και εικοσιπέντε δολλάρια σε περιμένουν....

Η Φωνή του Παλιάτσου, ακούστηκε μεταλλική και ύπουλη...
Σα να με προσκαλούσε....
Ο "Φίλος", ακόμα με κρατούσε από το μανίκι...
"Don't forget...""Don't forget..."

Η Φωνή της Συνείδησης, μου σφυροκοπούσε τα μηνίγγια.....
"Just wait till i get my hands on a few..."
Περίμενε να πάω να κερδίσω μερικά...

έλεγα μέσα μου ξανά και ξανά.... Για κάποιο λόγο, δεν ήθελα να να με ακούσει ο "Φίλος"
σκεφτόμουν όμως τόσο δυνατά που ένιωσα σα να με άκουσε...
Για λίγο ήταν λες και ζούσα σε ένα παράλληλο σύμπαν...
σα να αιθεροβατούσα, σα να είχα πάρει το πιο εκλεκτό Μανιτάρι
και να πετούσα στα Σύννεφα...
"Come on, let's get out of here!"
Έλα, πα να φύγουμε από δω!Η Φωνή του "Φίλου" με συνέφερε... Τον άφησα να με παρασύρει μαζί του....
Βγήκαμε από τα "Σκοτάδια"
.....

Ακόμα και σήμερα, δεν είμαι σίγουρος πως ήμασταν στη Λισσαβώνα
Όμως, είμαι σίγουρος για όλα τα υπόλοιπα...

_____________________________________________________
Ιστορία, βασισμένη στους στίχους του κομματιού

Crossing Line του Cayetano
από τον δίσκο The Big Fall_

[:dEViLISH_INTENSIONS]

MC COPPA & Q-ORCHESTRA & CAYETANO - DEViLISH INTENSIONS


Mc Coppa, Q-Orchestra and Cayetano together!
A small gift from us to all of you!
Download for free, enjoy and spread it! :)



away from home¬

¬ for a few days
away from home
away from blog
to another dimansion
...another galaxy_


(photo by HamaN)




√
cayetano - stay
catetano feat. kozalias - another galaxy

Cayetano "THE PAKISTAN" for FREE!

...λοιπόν....
την "εμμονή" μου με τις μουσικές του Cayetano
πιστεύω να την έχετε καταλάβει, οι περισσότεροι...
Έψαχνα το Katamaran κι εγώ δεν ξέρω πόσο καιρό...
Αυτό όμως είναι άλλη ιστορία...

Στό θέμα μας... και το θέμα μας είναι το εξής:
αυτό που λέει κι ο τίτλος



Hello to everybody!

I'm glad to share with you 2 exclusive tracks I've made just for my dj-sets...
I've played them enough (and still playing them though), so I think it's time to share it with all of you!

Tracklist:
1) The Pakistan
2) Last Train To Paris

Just please, when you share the link or the copy, give me the credit! It will be highly appreciated!


http://rapidshare.com/files/239664281/The_Pakistan.zip

***This work is under a Creative Commons License.***

If you want to read more, please click below:

Creative Commons License


Αυτά, από το myspace του Γιώργου "Cayetano" Mπρατάνη
αντεγραμμένο ατόφιο (μαζί με την εικονίτσα)
και το αγαπημένο μου Katamaran στο βίντεο, από κάτω
*

*
Αυτά για σήμερα
κι επειδή τον τελευταίο καιρό
πάσχω από αϋπνίες και κοιμάμαι τη μέρα
λέω να πεταχτώ να κάνω μια βουτιά