τα κουρέλια τραγουδάνε...ακόμα_

5 χρόνια μετά....



Σε μια ώρα πιάναμε Πάτρα ήταν απόγευμα για δύση και του είπα να πάμε να καπνίσουμε στο κατάστρωμα.
Βρήκαμε μια μοναχική γωνιά ανάψαμε τσιγάρο κι αυτός πήγε κι
ακούμπησε στην κουπαστή δίπλα και χάζευε τη θάλασσα μέχρι που κάτι
κατάλαβε γύρισε και με κοίταξε κ' έπειτα με ρώτησε τι τρέχει.
-Το κακό είναι ότι τα νέα του Βιθέντε τα μάθαινες τα μαθαίνεις πάντα από
δεύτερο χέρι και πάντα μέσα σε καράβι-και τότε που έφυγε ξαφνικά για τις
Βρυξέλλες και τώρα....έλα κάτσε δίπλα μου.
-Γιατί; ρώτησε.
-Γιατί θέλω να σου πω μια ιστορία με τον Βιθέντε.

(μια στεκιά στο μάτι του μοντεζούμα σελ. 250-251)

_____
more links
θα με περιμένεις στο σταθμό και θα βρέχει
sansimera
@molly


(photo via)
Bill haley & his comets - see you later aligator

knot_

:στομάχι κόμπος
:λύνε
Bronx River Parkway Candela All Stars - Donde


:δίψα
:στόμα στεγνό
winston mcanuff - ras child


:μη φωτογραφίζεις ηλιοβασιλέματα,
:το έχουν κάνει άλλοι για σένα

:πότε τράβηξες αυτή τη φωτογραφία;
Bebel Gilberto - Bananeira


:κόμπος ξανά

dead end_

Μα έλα πιο κοντά. Γιατί σκοτώνεσαι μονάχη σου;
Περίμενε.
Ήταν τόσο μεγάλο το ταξίδι.

Eskew Eeeder Jr. - Undivided Love

Στην αρχή ήταν μια μουσική...
Μετά μια γευση ξεχασμένη
που ξανάρθε, που είχα τα χρώματα στα χέρια.

Freddie Cruger - Over The Ocean

«Μη πτύετε επί των δαπέδων»

Monetrik - Blues Soup

Είχε ένα δέρμα... και δεν του μιλούσε.
Την κοίταξε καλά. Είχε ένα δέρμα από ιβουάρ ατλάζι.
Δε μιλούσε πολύ, συνήθιζε να τον ακούει. Καθόταν στο
ξύλινο παγκάκι της σέρας, έβγαζε τα γάντια και του 'παιρνε
τα χέρια.

MR Day - Forgotten Realms

Η ντάμα δεν παίζει κανένα ρόλο στην ιστορία.
Τα κόκκινα κεριά κάνουν το ίδιο φως με τα άσπρα.
(Τότε γιατί τ' αγόρασα;)

Frenic - Things Get Better

Σαν τέλειωσαν πέταξαν τα κομμάτια χάμω κι έφυγαν. Τα μάτια μόνο έμειναν
σκορπισμένα κάτω στο δρόμο.Ζωντανά... Προσπάθησαν να περπατήσουν
ανοιγικλείνοντας τις βλεφαρίδες... Μια δυο σπιθαμές πληγωμένες. Άφηναν
πίσω τους μια υγρή κολλώδη γραμμή, γυαλιστερή σαν του σαλίγκαρου.


Τα κείμενα είναι από το βιβλίο: Οι Τυμβωρύχοι του
Νίκου Νικολαΐδη.
Οι φωτογραφίες δικές μου

[*a day was]

κόντευε να νυχτώσει όταν φτάσαμε μετά... σιωπή Los Zafiros - Bossa Cubana

Download mp3

...μουσική.... Manzanita - Arranca

Download mp3

ραδιόφωνο... ήχοι γεννήτριας Rachel Portman - Minor Swing (Instrumental)

Download mp3

τα τζιτζίκια είχαν σιγάσει... παφλασμός κυμμάτων Gramatik - Muy Tranquilo (Original Mix)

Download mp3

ιδρώτας... άμμος κάποια θλίψη όσο να πεις... DJ OIL - Black Notes (feat. Gift Of Gab)

Download mp3

11+2

έντεκα συν δύο κομμάτια
(most played)
στο Radioactive 91,3
Κομμάτια που ακούστηκαν περισσότερο
το δεύτερο μισό του Ιούνη και το πρώτο του Ιούλη

Jorge Ben - O Telefone Tocou Novamente
Los Invasores - El Raton
Manteca - Pepe
Nickodemus - Nights Of Balaur
O Povo Canta - O Telefone Tocou Novamente
Quantic - Time Is The Enemy
Quantic Pres Flower Inferno - Death Of The Revolution
Resonance - OK Chicago
Simon Resoul - Entre (feat. Kormac)
Vaya Con Dios - Pauvre Diable
Winston McAnuff - Paris Rockin' (ft. R-Wan).
Yerba Brava - Cumbia Villera (Mexican Dubwiser Dub Edit)
Yerba Brava - Cumbia Villera

Μπορείτε να δείτε εδώ τις λίστες ολόκληρες

call_

...ήτανε -λέει- τέλη της άνοιξης και είχε συννεφιά. Είχαμε φτάσει στη
Μεγάλη Πόλη γύρω στις 9 το πρωί...
Εγώ και ο Π.
Χωρίς αποσκευές ή κάτι άλλο! Σα να πηγαίναμε βόλτα, ξέρεις...
Με το που πατήσαμε το πόδι μας, άρχισε να βρέχει. Από κείνες τις σιχαμένες,
αρρωστιάρικες ψιχάλες τίγκα στη λάσπη.
Ο Π. χαμογελούσε έτσι όπως δεν τον είχα ξαναδεί να χαμογελά..
Προχωρούσε μπροστά μου κι αυτή τη φορά δεν κούτσαινε.
Το σκέφτηκα αλλά άφησα την απορία για αργότερα καθ' ότι
άτομο αναβλητικό από πάντα.
Μην ξεχάσεις να πάρεις να πεις ότι φτάσαμε, το άκουσα να μου λέει
καθώς σηκωνότανε αέρας...
Έχωσα τα χέρια στις τσέπες κι έπαιξα με τα κλειδιά μου.
Τον άφησα να απομακρυνθεί..
Σκεφτόμουν να πάω να πάρω τηλέφωνο και να πω πως είχαμε φτάσει στη
Μεγάλη Πόλη και πως όλα ήταν οκ.
Αλλά τι να έλεγα και σε ποιόν;
Πάνε πάνω από τρία χρόνια που ο Π. έχει πεθάνει...

S Xela - Jo Eurotango A La Argentina

on air_

...κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή
από τις 4 στις 5,
Μία ώρα με μουσική - χωρίς λόγια και περιστροφές
και για όσο αντέξουμε -όσο με αντέξουν δηλαδή
τα παιδιά εκεί στο
RadioActive 91.3



...είναι κι αυτός ο φόβος μην τύχει και πάθω
κάνα overdose στη μουσική...

ΥΓ: Οι λίστες, θα αναρτώνται λογικά κάθε Δευτέρα
στο forum στο site του σταθμού κι εδώ, στο blog.
Ευελπιστώ, να διατίθενται και στο mixcloud.

on air_

...κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή
από τις 4 στις 5,
Μία ώρα με μουσική - χωρίς λόγια και περιστροφές
και για όσο αντέξουμε -όσο με αντέξουν δηλαδή
τα παιδιά εκεί στο
RadioActive 91.3



...είναι κι αυτός ο φόβος μην τύχει και πάθω
κάνα overdose στη μουσική...

ΥΓ: Οι λίστες, θα αναρτώνται λογικά κάθε Δευτέρα
στο forum στο site του σταθμού κι εδώ, στο blog.
Ευελπιστώ, να διατίθενται και στο mixcloud.

plus one_

Η Τζέην ήρθε με το αεροπλάνο από την Αίγυπτο κρατώντας μία αγκαλιά ρούχα. Έγδαρε τη ράχη του κατά την προσγείωση. Είχε σχεδόν πάρει να σκοτεινιάζει, επειδή θυμάμαι καλά τις λάμπες στο δρόμο αναμμένες. Μαζί της είχε έρθει και η Αλεξάνδρα. Τον καταλυτικό ρόλο που έπαιξε η Αλεξάνδρα στη ζωή του -όπως έλεγε μπορεί να μην τον κατάλαβε ούτε και ο ίδιος εξάλλου, όπως έλεγε και ο Κάππας: "Φιλαράκο... τίποτα δεν είναι τυχαίο, στο λέω για να ξέρεις, μόνοι μας τη φτιάχνουμε την τύχη μας... μη νομίζεις δηλαδή..." Ο Κάππας με το γνωστό του ειρωνικό υφάκι, κεφάλι γερμένο αριστερά και χωμένο μέσα στο λαιμό, φρύδι σηκωμένο, και χέρια τεντωμένα και χωμένα μέσα στις μπροστινές τσέπες του ξεβαμένου του τζήν... "τι κοιτάς;" συνέχιζε; Όλα αυτά όμως χιλιάδες χρόνια πριν, τότε που όλοι ήμασταν παιδιά, αθώοι... Για το τελευταίο, μην πάρεις και όρκο.... Ούτε μάθαμε ποτέ τι έγινε όταν άφησαν στη μέση το πάρτι στην πίσω αυλή του σπιτιού που φιλοξενούσε τότε τις κοπέλες -τη Τζέην και την Αλεξάνδρα. Μόνο κάποια στιγμή αργότερα, κατά τη διάρκεια της νύχτας κι όταν από τα ηχεία ακουγόταν η Γκρέης Τζόουνς, έσκασε μέσα από τα σκοτάδια και τις πορτοκαλιές η Αλεξάνδρα, έπιασε τον Κάππα από το θηλύκι του τζήν του, τον ανάγκασε να σκύψει καθώς σηκωνόταν στις μύτες των ποδιών της και μετά από λίγο χάθηκαν παρέα. Τους κατάπιε το σκοτάδι και οι πορτοκαλιές. Και φαντάσου ήταν ακόμα αρχές καλοκαιριού, ίδια μέρα με σήμερα. "Συν ένα", είχα πει τότε, βέβαια τώρα το λέμε αλλιώς... "πλας ουάν, τρομάρα μας" Ποτέ δεν ξανάρθαν εκείνο το βράδυ στο πάρτι και ποτέ ο Κάππας δεν αναφέρθηκε στο περιστατικό αυτό κι εμάς βέβαια δε μας έπαιρνε και να ρωτήσουμε... Ένα πάρτι ήταν που είχαμε πάει ακάλεστοι. Καλά, ήταν και η Αλεξάνδρα, με το αγορέ μαλλί... Πως τα θυμήθηκα όλα αυτά σήμερα; Το "συν ένα" που λέγαμε συν το γεγονός πως εντελώς τυχαία σήμερα, πέρασα από το μέρος που είχε γίνει εκείνο το πάρτι αρχές του Ιούλη, χιλιάδες χρόνια πριν και τίποτα δεν είναι όπως τότε. Ξέρω, έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια. Ναι, ξέρω, τίποτα δεν είναι τυχαίο...

(συνεχίζεται)

Victor Should Have Been A Jazz Musician• SUPERMAX • I Wanna Be Free Salif Keita • La Difference

corridor_

 

είναι φορές 

που 

οι μέρες 

είναι 

τόσο ίδιες 

που νομίζεις 

ότι όλα έγιναν χθες 

παρ' όλα αυτά έχει περάσει 

κάμποσος καιρός 

από αυτό 

που εσύ θεωρείς "χθες". 

είναι σα να περπατάς 

πάνω 

σ΄έναν αόρατο διάδρομο γυμναστικής 

ή, 

όπως συμβαίνει στα όνειρα 

όταν θέλεις να τρέξεις 

και δε μπορείς να ξεκολλήσεις. 

ύστερα κάτι συμβαίνει 

κι όλα γκρεμίζονται. 

μια κηλίδα φωτός 

που μεγαλώνει. 

την πλησιάζεις 

ή 

αυτή έρχεται προς το μέρος σου; 

Δεν είναι ερώτηση_ 

 

  —Bibi Tanga & The Selenites - Do What You Wanna Do 

 —Dizzy Gillespie - Mas Que Nada (Pow, Pow, Pow) CD rip

nonexistent sun_

...είχαμε φτάσει στο σταθμό απόγιομα. Κυνηγημένοι και στα κρυφά...
Και με διαφορετικά λεωφορεία ο καθένας μας.
Κάναμε συνάλλαγμα στο σταθμό των λεωφορείων -μαύρη αγορά.
Εμείς δεν ήμασταν και τόσο μπασμένοι στα κόλπα αλλά ο Ντάστιν
ήταν χωμένος μέχρι τ' αυτιά και τα κανόνισε όλα...
Τι όλα δηλαδή, δέκα δολάρια σπάσαμε, είχα κι εγώ καμιά δεκαριά χιλιάδες δραχμές
-ήταν ευσεβές ποσό για κείνη την εποχή- και γύρω στα 25 δολάρια,
καμιά δεκαριά μάρκα κι αυτό ήταν όλο. Έτσι νόμιζα τουλάχιστον!
Τα εισιτήρια ήταν μέχρι τα σύνορα και έληγαν την επόμενη. Η βίζα μας είχε λήξει μια μέρα πριν.
Ο Ντάστιν μας πήγε στα τρένα. Ψιχάλιζε λάσπη και βρώμαγε όπως βρωμάνε οι σταθμοί των τρένων. Εκείνη την οικεία μυρωδιά του πετρελαίου και του καπνού.
Μας έδειξε το τρένο και μας είπε "μη διανοηθείτε να το χάσετε μαλάκες".
Γνεύσαμε καταφατικά και οι δύο καικοιταχτήκαμε...
"και μην ξεχάσετε να αλλάξετε τρένο στη..." και μας είπε το όνομα μιας πόλης στο Νότο.
Είχαμε καμιά ώρα μέχρι να φύγει το τρένο κι ο Ντάστιν έφυγε να προλάβει το προτελευταίο λεωφορείο. Ήλιο δεν είδαμε ποτέ όσο ήμασταν σε κείνη τη γαμημένη τη χώρα.
—Νερό να πάρουμε ρε μαλάκα, είπε ο Ψηλός —και κάτι να φάμε, έχουμε δυο μέρες μπροστά μας.
Του έδωσα κάποια χαρτονομίσματα της χώρας, τα υπολόγισα σε ελληνικά, τα πήρε και πήγε σε κάποιο μαγαζάκι εκεί κοντά.
Έμεινα να φυλάω τα μπαγκάζια και να χαζεύω το λασπόνερο στις ράγες
τυλιγμένος στη μουσταρδί κοτλέ καμπαρντίνα μου με τα καφέ κουμπιά.
Στο μυαλό μου ο Ντάστιν να απομακρύνεται, κοντούλης και χοροπηδηχτός,
ο Ψηλός που δε μπορούσε να κουμαντάρει το σώμα του όπως θα ήθελε,
κάποια ψέμματα που έπρεπε να πω σε λίγες μέρες που θα γυρίζαμε
κι ένα γράμμα με διεύθυνση που είχε ξεμείνει στη δεξιά τσέπη της μουσταρδί κοτλέ καμπαρντίνας μου
με τα καφέ κουμπιά και δεν είχε σταλεί ποτέ.
Το τσαλάκωσα μέσα στη τσέπη και τέντωσα τα πόδια μου πάνω στο παλιό στρατιωτικό λουκάνικο
που φιλοξενούσε τα λιγοστά υπάρχοντά μου...
Ο Ψηλός τα κλώτσησε
—ξύπνα, είπε και μου κόλλησε στα μούτρα δυο πράσινα γυάλινα μπουκάλια..
—Τι είν' τούτα; τον ρώτησα.
—Νερό ρε μαλάκα, στραβός είσαι; Δεν ήμουν αλλά τι να του έλεγα, τα κοίταξα καχύποπτα,
πήρα το ένα και σήκωσα το λουκάνικο,
—Πάμε να πιάσουμε καμιά θέση της προκοπής.
—Ναι, παράθυρο...
—Να έχουμε ήλιο του είπα, μην ξεχάσεις...
Κλώτσησε το λουκάνικο που πήγε και κυλίστηκε στις ράγες. Το μάζεψα και
το πήρα σέρνοντας μέχρι το βαγόνι.
Εντοπίσαμε πρώτα το μπαρ και μετά πιάσαμε θέση κάπου στη μέση της αμαξοστοιχίας,
κλείσαμε πόρτα, κουρτίνες και πήραμε να κοιτάζουμε έξω τον ανύπαρκτο ήλιο.
Ίσως και να κοιμήθηκα γιατί το επόμενο που θυμάμαι ήταν ένα ζευγάρι
που μιλούσε άγνωστη σε μας γλώσσα προσπαθούσε να βολευτεί στο κουπέ.
Κοιταχτήκαμε με τον ψηλό -ύφος τον ήπιαμε- και μαζευτήκαμε αγριοκοιτώντας τους.
Μας καλησπέρισαν στα Αγγλικά -ανταποδώσαμε -εγώ δηλαδή, ο Ψηλός δεν ήξερε γρυ.
Συνεχίσαμε μεταξύ μας στα ελληνικά
—Έλληνες είστε; Η γυναίκα -καλοντυμένη, αυτό να λέγεται μας ρωτούσε σε σπαστά ελληνικά.
—Ναι, απαντήσαμε χορωδιακά κι αυτή χαμογέλασε μέχρι τα σκουλαρίκια.
Μετανάστες από τη Σοβιετική ένωση ή κάπως έτσι, δεν είχα δώσει σημασία τότε
-όχι πως έχει σημασία τώρα- που επέστρεφαν μετά από πολλά χρόνια
και δεν ήξεραν αν θα μείνουν ή αν θα ξαναφύγουν και άλλα τέτοια...
Και μετά η καλοντυμένη τύπισσα, έβγαλε ένα πάκο χαρτονομίσματα και μια χούφτα λιανά κι άρχισε να τα απλώνει πάνω στο τραπέζι του κουπέ...
—Αυτά είναι από τη χώρα μας, άρχισε να λέει, θα μας δείξετε από τη δική σας;
Ο Ψηλός με σκούντηξε με τον ώμο
—Εσύ τα έχεις, με πληροφόρησε, έγνεψα κι έχωσα το χέρι στην αριστερή τσέπη
του 501 ξεθωριασμένου τζιν μου...και την επόμενη στιγμή
την αναποδογύριζα άδεια έξω.
—Ρε μαλάκα που είναι τα λεφτά;
—Τα λεφτά έχουν μείνει στο τραπεζάκι του σαλονιού, τα ξέχασα!!
—Πόσα έχουμε; —Είκοσι δολάρια και καμιά δεκαριά μάρκα, εσύ; —Δέκα μάρκα. Φτάνουν;
—Όχι, με τίποτα, έχουμε να διασχίσουμε κι ολόκληρη τη χώρα.
Το τρένο άρχισε να να βρυχάται.
—Τι κάνουμε; Είχαμε μείνει να κοιταζόμαστε σα χάνοι. Οι μετανάστες είχαν μαζευτεί...
Ο Ψηλός βούτηξε το σακίδιό του, το λουκάνικο κι εμένα από το μανίκι.
Τρέξαμε στο διάδρομο...
—Πήδα μου λέει, έρχομαι και γυρίζει στο κουπέ. Πέταξα τα μπαγκάζια στην αποβάθρα
και τα ακολούθησα. Διατήρησα μια αξιοπρεπή ισορροπία, ο Ψηλός με ακολούθησε
με τα πράσινα μπουκάλια με το νερό αγκαλιά.
—Αφού τα πληρώσαμε που τα πληρώσαμε. Τρία κατοστάρικα το ένα, μου επισήμανε απολογητικά... Καθίσαμε στη βάση μιας κολόνας.
—Ε, άνοιξε το ένα να πιούμε τουλάχιστον, να ξεδιψάσουμε. Τόσα λεφτά χαλάσαμε.
Είχε πάρει να σκοτεινιάζει -σκοτείνιαζε νωρίς σε κείνη τον κωλοχώρα.
Άνοιξα το ένα μπουκάλι και τινάχτηκε αφρός από μέσα!
—Τι αγόρασες ρε ηλίθιε; Ο Ψηλός με κοίταζε σα χαζός...
—Περιέ, μου είπε και γούρλωσε τα μάτια, ήθελα να δω πως είναι, συνέχισε γελώντας!
—Και χάθηκε να πάρεις κι ένα κανονικό;
—Είπα μήπως μου άρεσε και θέλω κι άλλο και πήρα δύο, τα μάτια του αλληθώρισαν.
—Ναι, έπινες και στο χωριό σου Περιέ, άφησέ τα τώρα εδώ, όλο και κάποιος λιγούρης θα τα μαζέψει και πάμε να δούμε τι θα κάνουμε.
Τοποθετήσαμε προσεκτικά τα μπουκάλια στη βάση της κολόνας και σηκωθήκαμε.
—Έχει άλλο ένα τρένο μετά τα μεσάνυχτα, στο τσακ το προλαβαίνουμε αν σταθούμε τυχεροί.
Περισσότερο σκεφτόμουν φωναχτά παρά απευθυνόμουν σε κάποιον!
Κινήσαμε για το σταθμό των λεωφορείων.
Εκατό χιλιόμετρα απόσταση με το λεωφορείο αυτή τη φορά παρέα και μετά με το αστικό -το έξι- για το προάστιο... Όλα αυτά σκεφτόμουν καθώς χάζευα τις αρβύλες του Ψηλού που προχωρούσε με τους γιακάδες σηκωμένους κοιτώντας δεξιά κι αριστερά.
Έχωσα το χέρι στη δεξιά τσέπη της μουσταρδί, κοτλέ καμπαρντίνας μου με τα καφέ κουμπιά
κι έσφιξα στη χούφτα μου το γράμμα της Αλεξάνδρας που δεν έλαβε ποτέ.
Γύρισα κι έριξα μια ματιά στα πρασινωπά μπουκάλια που περίμεναν το νέο τους κάτοχο στη βάση της κολόνας κι έπεσα πάνω στον Ψηλό που περίμενε να μου δώσει μάρκα για νόμιμο συνάλλαγμα αυτή τη φορά.
—Κανόνισε τα εσύ που ξέρεις Αγγλικά... Σε περιμένω εδώ. Έγνεψα...
Κατέβασα τους γιακάδες και φτιάχτηκα λίγο.
Κουμπώθηκα, έχωσα τα χέρια στις τσέπες της μουσταρδί, κοτλέ καμπαρντίνας μου με τα καφέ κουμπιά, άγγιξα άλλη μια φορά το γράμμα που ποτέ δεν έλαβε η Αλεξάνδρα,
έσπρωξα τη τζαμένια πόρτα με τον ώμο και κίνησα για τις "Ινφορμέσιονζ".
Η κοπέλα πίσω από το τζάμι της έμοιαζε...
based on a true story_


—Baildsa - Deep Dondia
—BUENA Vista Social Club - Chan Chan (DJ Yamin Remix)
—ETTA JAMES - I'd Rather Go Blind (Prince Of Ballard Edit)
—MANU CHAO - Politik Kills (Prince Fatty Mix)
—The DOORS - L.A. Woman (Shimi Sonic Funkyass Remix)
—Thievery Corporation - Unified Tribes (feat. Mr Lif)
— TUXEDOMoon - In A Matter Of Dubbing (Funk Sinatra Re-dub)
—BADMARSH & Shri Ft. UK Apache - Signs (Dom T Mix)