*suddenly

sunday, july 26, 2026 - 18:41

από τα ηχεία + για καποιον ανεξηγητο λόγο ακουγεται το 

Born Under A Bad Sign του Jimi Hendrix

και λέω "ανεξήγητο" επειδή αν μου έλεγε να σου διαλέξω να ακούσεις ένα κομματι, 

ετσι, για κυριακή απογευμα το πιθανότερο θα ήταν να σου βάλω τίποτα dIre sTraits ή στη καλύτερη Cure, με τίποτα όμως το παραπάνω κομμάτι.

Το  παραπάνω κομματι θυμίζει παλια χρόνια πειρατικών εκπομπών που το βαζαμε για να το παίζουμε ψαγμένοι στις γκομενες που όμως αυτες δεκαρα δεν εδιναν τοτε για αυτην την μουσική αλλά εμεις δεν το ξέραμε & μετα, για αλλαγη -μετα τον jimi hendrix εννοω εβαζα κι εναν βαγγέλη γερμανο που τοτε -λίγο μετα τη μεση της 10ετιας του 80 ηταν κάπως ευρυτερα γνωστός μιας και τον προτιμουσανε τα ραδιοφωνα παρέα με διάφορους άλλους καλλιτεχνες εκείνης της εποχης οπως ο θωμας θωμαΐδης, ο γιωργος αντωνιου, το συγκροτημα των μοντελο 63, ο γιαννης ο μηλιωκας κλπ.

να, όσο μιλάμε τελειωσε το κομμάτι -και τι σου έλεγα; μπήκαν οι dIre sTraits με το Romeo & Juliet, ένα κομμάτι που τον δίσκο τον είχα αγοράσει από εναν τύπο πουδεν ήταν δικός του αλλά του -τότε- πρόσφατα πεθαμενου αδερφού του κι αυτός ξεπουλούσε τα πάντα, μέχρι και κατι καρώ πουκάμισα  -τα είχα πα΄ρει κι αυτά- σε κάτι εξευτελιστικές τιμές αλλά τότε ποιος έδινε σημασία;

το επόμενο κομματι στη λίστα, είναι το Lover, You Should've Come Over του αείμνηστου jeff buckley. για τον θανατο του jeff buckley ειχαμε πληροφορηθει νομιζω απο την εκπομπη τού Γιαννη Πετριδη & λίγο καιρο μετα θα διαβαζα  σε κάποιο τευχος του ΠΟΠ+Ροκ που θα αγόραζα ενα βραδυ Τριτης από ενα βιβλιοπωλείο (;) στη Βαρδα καθώς επιστρέφαμε από την ημερήσια διανομη που κάναμε καθε τετοια μερα, σε μια αποθηκη ξηρων καρπων που εργαζόμουν τοτε. Τον δίσκο τού jeff buckley, δεν τον αγόρασα ποτέ. αργότερα τον ξέχασα κιολας

οση ωρα στο κινητο να βρω φωτογραφιες που. θα συνοδεψουν το ποστ, ανακαλυπτω πως έχω ενα σωρό άχρηστες τραβηγμένες φωτογραφίες, καταλάθος τραβηγμένα screenshots κι επίσης να επισημανω πως εδω & μια βδομάδα με 10 μερες εχει χαλάσει ο κεντρικος φακος στο κιντο & δεν εστιάζει με αποτέλεσμα να βγαινουν θολες οι φωτός, εκτός κι αν προλαβω να τραβηξω με το που ανοιξω την κάμερα. τότε, μερικες φορές προλαβαινω & κανω την ληψη την σωστη. επίσης εχουν παιξει ενα κομματι ξανα απο dIre sTraits, ενα με τον Johnny Cash, πάλι dIre sTraits & μετα Fleetwood Mac

επισης η μεταφόρτωση των φωτογραφιών εδώ, στο blogspot σήμερα γινονται με αστραπιαίο ρυθμό & δεν περιμένω όπως γινόταν όλες τις προηγ φορές κι αυτο ηταν επίσης από τους λογους που εκεινες τις μερες πριν δύο (;) χρονια σταμάτησα να ποσταρω εν μεσω του project, september days. μαλλον ενας χρόνος είναι. συνεχιζουμε: I Fall Apart από τον Rory Gallagher. σε προηγ post -πολύ κοντινο στη ροή- έχει ανεβει μια φωτό από τη μέρα που μάθαμε ότι πέθανε ο rory gallagher. αυτή τη φορα το ειχαμε διαβασει στην ελευθεροτυπία & βρισκόμασταν στο καφε, στον Καϊάφα. είχαμε μια κασετα τού σωτήρη με το calling card γραμμένη από το Βινύλιο (δικσάδικο που δεν υπαρχει πια) κι αυτος που την είχε γραψει, πρεπει να είχε ξεχάσει το pitch στο +8 κι όλη την ώρα η κασσετα πήγαινε τάπα, τόσο που μας εκνευριζε όλους όσους την ακούγαμε μεσα στο αυτοκινητο

Fat Old Sun απο του Pink Floyd. Η αληθεια είναι πως οι Pink Floyd δεν μου αρεσουν & τοσο & τους θεωρω υπερτιμημένο (;) συγκρότημα αλλά στην τελική δεν είμαι & κριτικος δισκων, δεν εχει σημασία η γνωμη μου. άλλωστε πρεπει να υπάρχουν στην δισκοθηκη μου κανα δυο άλμπουμ τους κι επίσης θυμάμαι πολύ καλά πιο μουνόπανο μου καβάτζωσε το wish you were here που κι εγώ με τη σειρά μου από άλλον το ειχα καβατζώσει αλλα .... άλλο αυτό

μου αρέσει να φωτογραφιζω abandoned gus stations ή & σε λειτουεγια να είναι & μετα να τους κάνω να μοιαζουν abandoned. συνεχιζουμε: Forever από Siouxsie & The Banshees. ένα δίσκο από Siouxsie μου έιχε χαρίσει ο Γιάννης Φ. ένα πρωί που πέρασε από την idriga να πιει ελληνικό: "κωστάκη, μέτριο σε φλιτζανακι" όρθιος στην μπάρα λες & ητανε εσπρέσσο, μου λέει: έχω κατι δίσκους από αυτά που σου αρέσουν, να σους φέρω; δε θέλω λεφτα! & τους έφερε, ήταν καμποσοι, το Juju, κανα δύο συλλογες τού Πετριδη, μια πρασινη & μια πορτοκαλί νομιζω, των Specials το More & κάποιους άλλους που δεν μπορω να θυμηθω τωρα πια. επαιξε ενα κομματο απο dIre sTraits & παλι fleetwood Mac. To Hypnotized. τέσσερις φωτογραφίες νομιζω είναι αρκετες για ενα τετοιο post. επίσης είναι εντελως ασχετες & μεταξυ τους & γενικά αλλά πιστεψε με, είναι οτι καλύτερο μπορουσε να βρει καποιος που έχει σταματησει να τραβαει φωτογραφιες εδω & πολυ καιρο, μεσα στο κινητο του. αυτα λοιπόν. πηγε 19:43. θα βγάλω μια βόλτα τη Φριντα, ετσι για να περασω & μαζι της λιγο ποιοτικό χρονο. έχει μπει στα 12 η Φριντα, χθες το πρωΐ δεν ηταν & τόσο ορεξατη στο να έρθει να τρέξουμε παρέα 10χλμ βουνό αλλά η αλήθεια είναι πως ουτε κι εγώ επέμενα πολύ. δεν μου φταιει & σε κάτι το ζωντανο.

Witchy Woman απο Eagles. κι επειδή αυτό το blog είναι χρόνια παρατημένο ή τουλάχιστον έτσι φαινεται σε μένα, αν κατα τύχη περασει κάποιος, ας αφήσει ενα σχόλιο έτσι για το feedback

θα ψάξω να βρω άλλη μία αξιολογη -κατ' εμε- φωτο για κλείσιμο καθώς στα ηχεία σκάει το Place To Be του Nick Drake μετά θα σας αφήσω σε λίνκ το πιο περιπετειώδες World Colores Set που έχω παίξει. βρήκα, μια πρόσφατη τής Φριντας

κι όσο ανεβαινε η φωτό, ανεβηκε και το One In The Sun των Lynyrd Skynyrd. πολύ πειρατικός σταθμός αυτή η λιστα. anyway

εδώ βρίσκεις το world colres 10 dj set. για την περιπετεια του θα μιλήσουμε κάποια στιγμή, ελπίζω. επόμενο κομματι στη λιστα: Escape (The Pina Colada Song) με τον Rupert Holmes

xxx