316










για μια στιγμή σκέφτηκα να γυρίσω πίσω. Να πετάξω τη βαλίτσα μου στο πορτ-μπαγκάζ, να κάτσω στο πίσω κάθισμα ανάμεσα στον μιχαλάκη και τον Μπογκομόλετς, ν' ανάψω ένα μυρωδάτο Τσέστερφηλντ κι όλοι μαζί ν΄αμοληθούμε και να ψάξουμε για τα παιδιά με τα βεσπάκια και τη μάυρη Φόρντ, που κάπου χάθηκαν.
-Φεύγα τώρα, άκουσα δίπλα μου τη φωνή του Τάκη.
Κι αυτό ακριβώς έκανα.

0 σχόλια [ποστ γιουαρ]:

Post a Comment

Μίλα κι εσύ (αλλά πες κάτι)