τα κουρέλια τραγουδάνε...ακόμα_

5 χρόνια μετά....



Σε μια ώρα πιάναμε Πάτρα ήταν απόγευμα για δύση και του είπα να πάμε να καπνίσουμε στο κατάστρωμα.
Βρήκαμε μια μοναχική γωνιά ανάψαμε τσιγάρο κι αυτός πήγε κι

ακούμπησε στην κουπαστή δίπλα και χάζευε τη θάλασσα μέχρι που κάτι

κατάλαβε γύρισε και με κοίταξε κ' έπειτα με ρώτησε τι τρέχει.

-Το κακό είναι ότι τα νέα του Βιθέντε τα μάθαινες τα μαθαίνεις πάντα από

δεύτερο χέρι και πάντα μέσα σε καράβι-και τότε που έφυγε ξαφνικά για τις

Βρυξέλλες και τώρα....έλα κάτσε δίπλα μου.

-Γιατί; ρώτησε.

-Γιατί θέλω να σου πω μια ιστορία με τον Βιθέντε.

(μια στεκιά στο μάτι του μοντεζούμα σελ. 250-251)
_____
more links
θα με περιμένεις στο σταθμό και θα βρέχει
sansimera
@molly


(photo via)
Bill haley & his comets - see you later aligator




4 σχόλια [ποστ γιουαρ]:

Kostas said...

Αααχ αυτές οι ιστορίες . Πόσο μακρυά και πόσο δίπλα μας . Και έπειτα τι απομένει ? Μιά ανάμνηση ίσως ! Βαρεττό δεν είναι να θυμάσαι ?

miliokas said...

για βαρεττό δεν ξέρω...
είναι όμως νοσταλγικό...
ξάπλα, φθινοπωρινό απομεσήμερο, -όχι στο κρεββάτι-
και να νοιώθεις εκείνο το μούδιασμα σε όλο το σώμα, παρέα με τον κόμπο στο ηλιακό πλέγμα..
και μετά να βυθίζεσαι....
καλή μέρα + καλή εποχή
χειμωνειάζει όσο να πεις...

miliokas aka skylos_mayros

aniaris said...

δεν υπάρχει τίτλος που να μου'χει μείνει όσο αυτός. θα το διαβάσω. να το διαβάσω;

miliokas said...

Εννοείται>
κι αν θέλεις μια γεύση, την παίρνεις δεξιά,
στις "Σελίδες". εκεί που λέει: "Μια Στεκιά Στο Μάτι Του Μοντεζούμα"
Έχει τα 15 πρώτα κεφάλαια!!
@aniaris

miliokas aka skylos_mayros

Post a Comment

Μίλα κι εσύ (αλλά πες κάτι)