μνήμες aka memories

Οι κρύσταλλοι του πάγου είχαν πάρει τους χρωματισμούς του
αλκοόλ που είχε ήδη αρχίζει να φλερτάρει με τον πάτο του
ποτηριού. Οι νότες του τραγουδιού που ακούγονταν απ' τα
ξεχαρβαλωμένα ηχεία έβγαιναν κι αυτές ζαλισμένες, κάνοντάς τον
να νοιώθει ακόμα χειρότερα.
- "Τι ώρα πήγε;" Κατάφερε να ξεστομίσει.
- "Ξημερώματα. Κλείνουμε..."
Η προσπάθεια που έκανε για να σηκωθεί απ' το ασταθές σκαμπώ -το
ζέσταινε με τον πισινό του δω και 3μισι ώρες- ήταν ίδια με τους πόνους μιας
ετοιμόγεννης
Έξω έβρεχε ακατάπαυστα και τα παλιά του AllStar, σκισμένα σε διάφορες
μεριές, σε συνδυασμό με τον τρικλίζοντα βηματισμό του, γέμισαν νερά και
λάσπες.
- "Διάβολε!"
Το κλειδί στην πόρτα ήχησε στ' αυτιά του σαν κανονιά του πυροβολικού των
Νοτίων στον εμφύλιο. Οι σκουριασμένοι μεντεσέδες της πόρτας έσκουξαν.
Η ανάσα του βρωμούσε σαν αποστακτήριο Παράτησε το κορμί του,
ντυμένο ακόμα με τα βρεγμένα ρούχα, στο επικλινές κρεββάτι -αποτέλεσμα
της φυσικής κατάστασης που είχε κάποτε στο σεξ- και ξεκίνησε για ένα
ταξίδι στον κόσμο των ονείρων.
Καθότανε, λέει, κάτω από ένα δέντρο με παχιά σκιά κι ανάμεσα στα γόνατα
είχε μια τεράστια, γυάλινη νταμιτζάνα με αλκοόλ, απ' όπου έπινε ασταμάτητα.
Δίπλα του ένα μικρότερο μπουκάλι, εφεδρεία. Στο άλλοτε στεγνό και
ρυτιδιασμένο πρόσωπό του είχε ζωγραφιστεί ένα ανοιχτό χαμόγελο και τ'
αυτιά του δεν έμπαιναν καν στον κόπο να απολαύσουν τους ήχους της
φύσης, παρά μόνο τον ήχο που έκανε το ανεβοκατέβασμα του λάρυγγά του
και τα κυμματάκια του αλκοόλ στο βάθος του μπουκαλιού.
Πετάχτηκε πάνω ιδρωμένος με κίνδυνο να γκρεμοτσακιστεί απ' το
επικλινές του κρεβάτι.
"Αδιόρθωτος είμαι" ψιθύρισε κι άλλαξε πλευρό....
(inRock)


Richie Havens - Going Back to My Roots (Groove Armada South Mix)
Bill Wolfer - Papa Was A Rollin' Stone
Nacho Sotomayor - Sunrise (Evening mix)
Miike Snow Silvia


k.

3 σχόλια [ποστ γιουαρ]:

Anonymous said...

Μέγα λάθος να μην την ακους!
Ξαναγυρισε πίσω και αυτην την φορά δίχως τις πατερίτσες και πράξε σωστά..
Ακουσε!

sefirah

miliokas said...

@ sefirah....
...με μπερδεύεις...
να μην ακούω... ποιά;;
.... και πίσω, που;;
μιλάς με γρίφους νομίζω - σαν μια "καινούργια" Πυθία

-μiliokas aka skylos_mayros-

Anonymous said...

sefirah:
Με πείραξε η πολύ Δάφνη...

''τ' αυτιά του δεν έμπαιναν καν στον κόπο να απολαύσουν τους ήχους της
φύσης, παρά μόνο τον ήχο που έκανε το ανεβοκατέβασμα του λάρυγγά του
και τα κυμματάκια του αλκοόλ στο βάθος του μπουκαλιού.''

Post a Comment

Μίλα κι εσύ (αλλά πες κάτι)