just three days_





...πρώτα τους άκουσε και μετά τους είδε. Για την ακρίβεια όχι αυτούς. Άκουσε το βαθύ μουγκρητό της παλιάς κόκκινης μονοκύλινδρης R26 BMW. Είχε εδώ και κάμποση ώρα βγει έξω από καλοκαιρινό μπαράκι κι απολάμβανε το ποτό ακουμπισμένος στην κάσα της πόρτας με τον έναν ώμο και το άλλο χέρι -ως συνήθως- χωμένο βαθιά μέσα στην τσέπη. Κοιτούσε τα κουνούπια και τα μυρμήγκια με φτερά που συνωστίζονταν στη απέναντι λάμπα και συναγωνίζονταν ποιο θα πεθάνει πρώτο.
Το φως τον είχε μαγνητίσει. Κοιτούσε χωρίς να το βλέπει όμως. 
το φως και τη σκιά του...
Σχήματα... και η μηχανή να σέρνεται στην άσφαλτο μετά από μια παραβίαση stop...
Είχε προλάβει και είχε πηδήξει από τη σέλα. Ούτε είχε καταλάβει πως είχε συμβεί -όσες φορές το είχε σκεφτεί -να πηδάει από τη σέλα δηλαδή, νόμιζε πως ήταν δύσκολο -μη σου πω ακατόρθωτο
—Την έκανα τη μαλακία μου σκέφτηκε την ώρα που έσκαγε στην άσφαλτο. Η παλιά μονοκύλινδρη R26 BMW με το κόκκινο ντεπόζιτο
είχε καρφωθεί στην πόρτα ενός ταξί και την είχε σκίσει σα να ήταν από χαρτί. Όλα είχαν ξεκινήσει από τσακωμό —όπως γινόταν άλλωστε τον τελευταίο καιρό συνέχεια. Ήθελε να την πάει βόλτα με την R26 BMW, αυτός ανένδοτος: στη μηχανή γυναίκες δεν ανεβαίνουν, δεν πα να είναι η μάνα μου. Και μετά είχε φύγει βουρλισμένος. Βουρλισμένος ήταν και νωρίτερα, απλά τον είχε φέρει στα όριά του —όπως γινόταν άλλωστε τον τελευταίο καιρό, που λέγαμε και παραπάνω.
Άλλαξε πόδι και βολεύτηκε καλύτερα στην κάσα της πόρτας. Από μέσα η Σούζη μιλούσε για Αραβικές νύχτες —έτσι ήθελε να πιστεύει κι όχι για ιππότες και τέτοιες μαλακίες,
γνώρισε το δίσκο από τα τριξίματα, ήταν ο δικός του —να θυμηθώ να τον πάρω φεύγοντας, σκέφτηκε και ήπιε μια γουλιά από το ποτό του.
Έριξε μια ματιά στο δρόμο. το τεράστιο φανάρι της μοτοσυκλέτας φώτιζε όλο το τοπίο.
Δεν έδινε τη μηχανή σχεδόν ποτέ σε άλλους. Αυτό το καλοκαίρι δεν ήξερε και τι είχε γίνει και όλοι είχαν κάνει τη βόλτα τους, μερικοί παραπάνω από μία. Ποτέ γυναίκες όμως κι αυτός, όταν τον φορτώνονταν να τις πάει βόλτα ή οτιδήποτε τις πάσαρε σε άλλους με καινούργια μηχανάκια. Κι αυτός —όπως πάντα, μόνος.
Νωρίτερα, τον είχε παρακαλέσει να του δώσει τη μηχανή.
—Τσιγάρα θα πάω να πάρω ρε φίλε κι έρχομαι.
Κάθονταν δίπλα από τον ντιτζέη. θες η μουσική, θες που δεν άντεχε να τον ακούει να τον παρακαλάει...
—έξω είναι, το κλειδί πάνω στο φανάρι, μην πέσεις...

Με το που έφτασαν κοντά, παραλίγο να του πέσει το ποτήρι από το χέρι. Ερχόταν καμαρωτός
—και όχι μόνος...
Η κοπέλα με το αγορέ μαλλί τον κοιτούσε με μάτια που γυάλιζαν.
—Είδες που τελικά έκανα βόλτα με τη μηχανή σου; Και δεν ήθελες να με κάνεις...
Ήπιε μονορούφι το υπόλοιπο ποτό του, βούτηξε το κλειδί από το χέρι του φίλου του και πήγε στο μπαρ να πάρει ένα άλλο..
Στα ηχεία She Lost Control... Παρήγγειλε και βολεύτηκε όρθιος. Η Κοπέλα με το αγορέ ήρθε δίπλα του, άσπρο πουκάμισο, τζιν παντελόνι, σανδάλια, κατάμαυρα, γυαλιστερά μάτια και μαυρισμένη από τον ήλιο.
Κάθισε δίπλα του, στο σκαμπό, βολεύτηκε και γύρισε προς το μέρος του χαμογελώντας.
Μισογύρισε κι αυτός, πριν του πει οτιδήποτε, έσκυψε προς το μέρος της, έπιασε ένα κουμπί από το λευκό πουκάμισο, το ξεκούμπωσε και σφύριξε στο αυτί της
—Πάμε μια βόλτα έξω από εδώ;
—Με τη μηχανή;
—Μη βιάζεσαι να πανηγυρίσεις, με τα πόδια θα πάμε, της είπε ξεκουμπώνοντας ένα ακόμα κουμπί...
Δε μίλησε. Κατέβηκε από το σκαμπό και τον πήρε από το χέρι, στο τσακ πρόλαβε να πάρει και το ποτήρι μαζί του.
Βγήκαν, απέναντι στη λάμπα ο συνωστισμός δεν είχε χαλαρώσει.
Άφησε το χέρι της και άγγιξε το φανάρι της κόκκινης μονοκύλινδρης R26 BMW.
Κάπως έτσι, γνώρισε την Αλεξάνδρα, τη μηχανή την πήρε την επόμενη το απόγιομα.
Στο ραντεβού με την Αλεξάνδρα δεν πήγε.
Τρεις μέρες μετά, η μηχανή χτύπησε πιστόνι. Δεν την έφτιαξε ποτέ.
Μια βδομάδα μετά, σκοτωνόταν σε τροχαίο κι ο φίλος του. Στην κηδεία δεν πήγε.
Την Αλεξάνδρα της είδε στα χρόνια που ακολούθησαν δυο φορές όλες κι όλες και τις δύο δεν τη γνώρισε
Του μίλησε πρώτη —όπως πάντα άλλωστε και φυσικά δεν τον πίστεψε πως δεν τη γνώρισε_

based on a true story_


Bembeya Jazz National Petit Sekou
Gramatik
In My City
Viridiana
My Hapiness (feat. M.Day)
HOLLY Golightly
There's An End
JOE Simon - Drowning In The Sea Of Love (Cayetano Edit) free DL

Joe Simon
Drowning In The Sea Of Love
Talking Heads Swamp

chamber_


AUditors DOmination - Crazy System Mr Presidente



Διέσχιζα λέει, ένα τεράστιο θάλαμο με βρώμικα τζάμια και δεκάδες κρεβάτια -όλα μονά- στρωμένα ομοιόμορφα με διάφορα πράγματα στα πόδια τους. Αρβύλες, όπλα, σακίδια σε γήινες αποχρώσεις. Ο θάλαμος είχε τεράστιο διάδρομο και ήξερα πως είχα ξαναπεράσει από κει, επειδή όλα μου φαίνονταν αφενός γνώριμα, αφετέρου είχα μια εικόνα στο λίγο μυαλό που μου είχε απομείνει να τα έχω όλα αυτά από αριστερά μου και τον ήλιο να διαθλάται μέσα από τα βρώμικα τζάμια και τώρα, λογικά επέστρεφα αφού όλα αυτά ήταν στα δεξιά μου. Αριστερά ένας πλινθόκτιστος τοίχος απροσδιορίστου χρώματος με έκανε να μην θέλω να χαραμίσω δεύτερη ματιά. Ο διάδρομος τώρα, ήταν σαν το λιμάνι της Πάτρας στο σημείο ανάμεσα στο σταθμό των τρένων και των λεωφορείων -αν ξέρεις για τι μιλάω. Κι εγώ επέστρεφα από τη μεριά των ΚΤΕΛ όπου υπήρχε λέει, μία τουαλέτα την οποία μόλις είχα επισκεφτεί αλλά ήταν τουαλέτα αξιωματικών και κανονικά δε θα έπρεπε να βρίσκομαι εκεί.
Είχε μια λεκάνη σε σχήμα κοχυλιού αλλά δεν ήταν αυτό που με είχε εντυπωσιάσει τόσο, όσο το γεγονός ότι είχε και μπιντέ ταυτόχρονα αλλά και το ότι ήτανε μέσα στη βρώμα. "κοίτα οι πούστηδες πολυτέλειες" σκέφτηκα -και αμέσως μετά "δε γαμιούνται, κιόλας", ρίχνοντας μια ματιά έξω από την πόρτα που είχα αφήσει ανοιχτή όλην αυτή την ώρα, και στο βάθος του διαδρόμου.

Άδειος!
Ήξερα όμως πως υπήρχαν...

Επέστρεφα λοιπόν από την μεριά των ΚΤΕΛ της Πάτρας, που λέγαμε και παραπάνω διασχίζοντας το βρωμερό διάδρομο και σέρνοντας στο κατόπι μου και τραβώντας το από το καλώδιό του, ένα παμπάλαιο καλοριφέρ το οποίο με το ζόρι ισορροπούσε πάνω στις ξεχαρβαλωμένες του ρόδες.
Σταμάτησα να μιλήσω σε κάποιους -τελείως άγνωστοι φυσικά αλλά στο όνειρο λέει, τους ήξερα. Έπιασα κουβέντα ζητώντας πληροφορίες για ένα μπαράκι που έπαιζε λέει, γαμάτη μουσική και ήταν μερικά τετράγωνα παραπέρα. Όσο μιλούσαμε κοίταζα τον ήλιο που ξεψυχούσε ανάμεσα από τα βρώμικα τζάμια του θαλάμου, σκίασα τα μάτια μου με τα χέρια και προσπάθησα να φέρω στο νου μου παλαιότερα φωτεινά ηλιοβασιλέματα.
Ηλιοβασιλέματα από μέρες που είχαν φως.
Λαμπερές.
Όπως το φως στις καμένες από αυτό φωτογραφίες που βγάζαμε όταν ήμασταν παιδιά, χιλιάδες χρόνια πριν.
Μπορείς να θυμηθείς; Αν ναι, έχεις εικόνα αλλιώς χρησιμοποίησε τη φαντασία σου.
Με όλα αυτά λοιπόν, άφησα από τα χέρια μου το καλοριφέρ που έσερνα μαζί μου σα σκυλί, ίσως και να το ξέχασα κιόλας.
Το θέμα είναι πως τα καλοριφέρ -στο όνειρο- ήταν απαραίτητα για τη νύχτα αλλά είχα στο μυαλό μου πως τη νύχτα θα την περνούσα στο μπαράκι με τις γαμάτες μουσικές, μερικά τετράγωνα παραπέρα.
Κι έτσι, δεν έδωσα και ιδιαίτερη σημασία στον χοντροκομμένο και ξυρισμένο γουλί τύπο που απομακρυνόταν σέρνοντας αυτός αυτή τη φορά στα σκυλί, το ξεχαρβαλωμένο καλοριφεράκι.

Το όνειρο άλλαξε και βρέθηκα να περπατάω στα στα στενά της Πάτρας, με τα χέρια στις τσέπες ενός μαύρου-κοτλέ παντελονιού και φορώντας μια κοντομάνικη με τον Ντάφυ-Ντακ και στρατιωτικό αμπέχονο με σηκωμένους γιακάδες από πάνω.
Είχα φτάσει στο μαγαζί, έκανα να κατέβω μερικά σκαλάκια που οδηγούσαν στην είσοδο
Στ΄αριστερά, μια γλάστρα με μαντζουράνα.
Δεν πρόλαβα να πατήσω στο τρίτο σκαλοπάτι. Ένα χέρι, σα να με αγκάλιασε από το στήθος και μου έκοψε το δρόμο.
"φίλε κλείσαμε" η φωνή σφύριξε στο δεξί αυτί μου και η ανάσα του βρώμαγε
"μα παίζει μουσική"
"για σένα έχουμε κλείσει -μην ξαναπατήσεις εδώ"
Σήκωσα τους ώμους κι έπαιξα με το ζίππο στη δεξιά τσέπη...
Γύρισα στο σπίτι -ναι, καλά λέω -στο σπίτι -όνειρο ήτανε άλλωστε
ανέβηκα τις σκάλες και μπήκα στο ηλιόλουστο από τον πρωϊνό ήλιο, δωμάτιο.
Άφησα την πόρτα ανοικτή.
Πάνω στο τραπέζι υπήρχαν σωρό λογαριασμοί και η ασφάλεια της μηχανής
σε ένα φάκελο τσαλακωμένο, βρώμικο λες και είχε πέσει σε λούμπες, σκισμένο
και ανοιγμένο.
"Λεφτά για πέταμα" σκέφτηκα και τα πέταξα στα σκουπίδια
Βγήκα έξω από την ακόμα ανοικτή πόρτα, κάθησα στα σκαλάκια,
έστριψα κι άναψα το πρώτο τσιγάρο της μέρας με τον ήλιο να με τυφλώνει.
στα δεξιά το τηλέφωνο που κουδούνιζε με επανέφερε στην πραγματικότητα_


Tsopana Rave - Dose Oti Exeis - CD RIP
Palyrria - Ikariotikos (Dry Mix) - CD RIP
Mode Plagal - Pikrodafni (...Ena Blues) - CD RIP
Kristi Stasinopoulou - Amorgiano Mou Perama -CD RIP
THE HEAVY - Short Change Hero
PALOV - Troubles (feat. Lady Faye)


decisions_


Tim Buckley - Pleasant Street





το προηγούμενο βράδυ ονειρεύτηκα πως κάποιος έπαιρνε αποφάσεις για μένα και για τη ζωή μου σα να μην ήμουν μπροστά. Ήταν τόσο σίγουρος κανόνιζε μέχρι και τις επιμέρους λεπτομέρειες.
Εγώ απλά άκουγα και ήταν σα να μην είχα φωνή

Μετά βρέθηκα σ' ένα ηλιόλουστο μέρος -σαν παραθαλάσσιο μαγαζί κι ετοίμαζα καφέδες.
Πέρασε και η μητέρα μου από κει.
Ούτε που θυμάμαι το λόγο.
Της έφτιαξα ένα φραπέ μέτριο σε πλαστικό και ήμουν σε δίλημμα -να τον κεράσω ή όχι;

Μετά δε θυμάμαι τίποτα απ' όσα ακολούθησαν...

Το επόμενο πρωΐ, με το που ξύπνησα, ετοίμασα έναν καφέ, έστριψα ένα τσιγάρο, κάθισα αναπαυτικά στην πολυθρόνα και πήρα τηλέφωνο ακυρώνοντας όποιες συνεργασίες πήγαιναν να προκύψουν χρησιμοποιώντας κάποια ηλίθια δικαιολογία_


Horace Andy - Use This Dub
17 hippies - el dorado
Flamingo Star - Make My Day
SU - 6 Feet Under
PALOV And Panama Cardoon - Berimbau

ten thirty o' clock_





Herbie Mann - Sunny
το τελευταίο τρένο έφευγε δέκα και μισή.
έτσι έγραφε τουλάχιστον η ξεχαρβαλωμένη πινακίδα στον έρημο από ώρα σταθμό
στεκόταν με τα χέρια στις τσέπες και τους γιακάδες σηκωμένους
ψιλόβρεχε.
εκείνη την ύπουλη, διάφανη βροχή που σε μουσκεύει χωρίς να το καταλάβεις
κοίταξε τις χορταριασμένες ράγες και θυμήθηκε να τις διασχίζει
σε άλλο μέρος
άλλη εποχή
άλλες συνθήκες
άλλος τόπος
άλλα πρόσωπα
άλλος ήλιος
ή μήπως ήταν ο ίδιος;
κόμπος
τέντωσε τα χέρια μέσα στις τσέπες και τίναξε το κεφάλι του να
φύγει η βροχή από τα μαλλιά του που είχαν αρχίσει να μακραίνουν.
σαν το σκυλί που τινάζεται.
κάπου έλαμψε κάποιος ήλιος αλλά αυτό ήταν χιλιάδες χρόνια πριν
και το πιο πιθανό
σε κάποιο παράλληλο σύμπαν.
από μακρυά, την είδε να έρχεται.
είχε περάσει τόσος καιρός και ήταν σαν χθες
μόνο που δεν ήταν σαν χθες
και τώρα έβρεχε.
κι αυτή ερχόταν πάντα με τη βροχή
και σήμερα έβρεχε
κι αυτός ήταν σε κείνο τον έρημο σταθμό, στη μέση του πουθενά
κοίταξε το ρολόι του
δέκα και εικοσιοκτώ
από μακρυά ακούστηκε ο θόρυβος του τρένου
έβγαλε το ζίππο από την τσέπη του, τον άναψε και τον σήκωσε ψηλά

την επόμενη μέρα από το ραδιόφωνο
έμαθε για την κατάργηση της γραμμής
κι έβρεχε ακόμα...
"ο τόπος και οι συνθήκες αλλάζουν, τα συναισθήματα μένουν ίδια"
και θυμήθηκε το ζίππο που ξέχασε στο τραπέζι στο μπαρ του τρένου
το ρολόι στον τοίχο έδειχνε δέκα και τριανταένα_

_
The Merits - Arabian Jerk
Jimi Hendrix - Foxy Lady (Rob Tex Mix)
Blend - Palmwine Blues
Μαρία Αριστοπούλου - Μπορεί Να 'χε Πολλά Να Πει ~ CD RIP
Lee Fields & The Expressions - Faithful Man

at dusk_





Gustavo Santaolalla - Deportation-Iguazu (Instr)
download mp3


τον τελευταίο καιρό και για να είμαι πιο σαφής, τις τελευταίες νύχτες
άρχισαν να με επισκέπτονται ξανά τα Όνειρα. κάνουν την εμφάνισή τους περισσότερο
προς το τέλος της νύχτας κι αφού έχουν βεβαιωθεί πως έχω κοιμηθεί για τα καλά, αφού έξω ξυπνήσει κάθιδρος δυο-τρεις φορές κατά τη διάρκειά της.

Με επισκέπτονται με διάφορες μορφές. Άλλοτε αντρικές, άλλοτε γυναικείες, πάντοτε όμως μορφές ατόμων που έχω εκτοξεύσει σε άλλα επίπεδα της ύπαρξης...
Άλλοτε πάλι, με βλέπω να κάνω πράγματα, διάφορα πράγματα, ξέρεις πως είναι στα όνειρα, έτσι δεν είναι;
Είσαι ταυτόχρονα κεντρικός ήρωας και θεατής. έτσι κι εγώ. Ζω, δύο ρόλους. Έργων μισοτελειωμένων γιατί πάντοτε κάτι συμβαίνει και βγαίνω από αυτά την πιο κρίσιμη στιγμή.
Συνήθως χτυπάνε τα ξυπνητήρια...
Κι έτσι μένουν μισοτελειωμένα...
Έχω την εντύπωση πως επίτηδες συμβαίνουν όλα αυτά και πως τα Όνειρα ξέρουν ακριβώς την ώρα που θα με επισκεφτούν για να μείνουν στη μέση και να είμαι την επόμενη πιστός στο ραντεβού μας.... Ποτέ δε συμβαίνει....

Ο Γέρος μου έλεγε πως τα όνειρα είναι ένας τρόπος να έρθουν σε επαφή μαζί σου άτομα που εσύ ο ίδιος έχεις εκτοξεύσει σε άλλα επίπεδα της ύπαρξης.
Χρησιμοποιούσε ακριβώς αυτά τα λόγια που χρησιμοποιώ κι εγώ τώρα και στο τέλος κάγχαζε
κοιτώντας με πάντα ειρωνικά. Αλλά ο Γέρος μου δε ζει τώρα κι όταν με επισκέπτεται, φροντίζει να είναι διακριτικός. Έπαιζε πάντως πολύ καλή φλογέρα...

...ήμουν λέει σε κάποιο μαγαζί, μόλις είχα φτάσει οδηγώντας το αυτοκίνητο της μάνας μου. μια κοπέλα βγήκε από κάπου -μισοντυμένη ή αν θέλεις, πολύ ελαφρά. μου είπε πως είχα ξεχάσει τα φώτα αναμμένα και μου ζήτησε τα κλειδιά να πάει να τα σβήσει. θα έπαιρνα καφέ. μου έφερε τα κλειδιά και μετά, λέει, γύριζα γύρω - γύρω να βρω το αυτοκίνητο. Είχα αργήσει κιόλας κι αυτή κάπου χαμένη και πάντοτε με την πλάτη της γυρισμένη σε μένα.
Δε βρήκα ποτέ το αυτοκίνητο, ούτε και έφτασα -έστω αργοπορημένος στον προορισμό μου.
Το ξυπνητήρι με πέταξε στον αέρα...
Βγήκα στο μπαλκόνι και φυσούσε ένας γαμημένος αέρας που τρύπωνε στο σπίτι απ' όπου μπορούσε.
Ο κόμπος στο στομάχι, με συνόδευε για το υπόλοιπο της μέρας_


Una Mas Trio - Clear As Water (Hidden Jazz Quartet Remix)
KOJATO And The Afro Latin Cougaritas - Like A Gypsy

JK Soul - A Love Has Died

glass sphere, part 1






dire sTraits - ride across the river - CD RIP

είχα βρεθεί σε κείνο το βρωμομάγαζο σχεδόν τυχαία. Ήταν απομεσήμερο -είχε βρέξει κιόλας και τα φώτα τα είδα την τελευταία στιγμή. Ο Ουρανός ήταν τέτοιος που έμοιαζε με σούρουπο. Άνοιξα την πόρτα και η μπόχα που πετάχτηκε έξω, με τύλιξε. Πήρα μια βαθιά ανάσα κι έσυρα τις λασπωμένες μου μπότες στο σανιδένιο, σκοροφαγωμένο πάτωμα.
Γρύλισα κάτι που έμοιαζε σα χαιρετισμός ή μπορεί σαν τέτοιο να τον εξέλαβαν επειδή καθώς κατευθυνόμουν στο τραπέζι δίπλα από την τεράστια τζαμαρία κάποια κεφάλια γύρισαν προς το μέρος μου. Κάθισα στη σανίδα που περνιόταν για καρέκλα κι άφησα να πέσει με θόρυβο στο πάτωμα το διπλό σακίδιο της σέλας. Το έσπρωξα κάτω από το τραπέζι και βόλεψα όσο καλύτερα μπορούσα το σώμα μου πάνω στη σανίδα προσπαθώντας να πονάω όσο το δυνατόν λιγότερο.
Έδωσα την παραγγελία στον βρωμιάρη που ήρθε -πατάτες, κρέας, μια μπύρα μπέικον και αυγά, τίγκα στη χοληστερίνη θα έλεγε ο Κάππας αλλά αυτός δεν ήταν εδώ σήμερα.

Βρέθηκα να χαζεύω το τζάμι και έξω από αυτό. Ήταν απλά ένα τζάμι, χωρίς ανοίγματα ή φύλλα. κι απ' έξω ο Ήλιος που μόλις είχε σκάσει το έκανε να μοιάζει με θερμοκήπιο. Και πάνω του μύγες. "Σωρό οι μύγες" θα έλεγε ο Κάππας αν ήταν εδώ αλλά δεν ήταν. έμεινα να χαζεύω τις βρωμόμυγες πάνω στο τζάμι όσο περίμενα και χανόμουν μέσα στις σκέψεις μου.
Πως είχα βρεθεί εδώ; Τα πράγματα είχαν πάει ακριβώς όπως τα είχα σχεδιάσει και τώρα πια ήμουν ο Αρχηγός τους. Μπορούσες να με αποκαλέσεις και βασιλιά του κόσμου ολόκληρου χωρίς αυτό να ήταν υπερβολή. Σκεφτόμουν και χάζευα τις μύγες πάνω στο τζάμι...
"Σωρό οι μύγες" σα να τον άκουσα ξανά...
Σκέφτηκα την πόλη που είχα διασχίσει νωρίτερα -πόλη-φάντασμα πριν βρεθώ εδώ που ήμουν τώρα. θα γύριζα αργότερα. κάτι θα υπήρχε για να περάσω τη νύχτα...
Τεντώθηκα και κοίταξα έξω από το τζάμι. Ψιχάλιζε... την προσοχή μου, την τράβηξε ένα μπουκάλι με κάτι μαραμένα φυτά στην άκρη του παραθύρου. Ξανακοίταξα τη βροχή.
Άκουσα θόρυβο και γύρισα απότομα. Ο τεβερνιάρης με τη λιγδιασμένη ποδιά, έφερνε την παραγγελία. Τα άφησε κι έπεσα με τα μούτρα στο φαγητό...


(συνεχίζεται)

Raphael Pistachio - Guitar Tryout
The Village Stompers - Washington Square
Pink Martini - Anna

(no user found)

(γύρω από το ίδιο θέμα)


έβρεχε. όχι καταρρακτωδώς αλλά είχε μια γαμημένη ψιχάλα που του τρυπούσε σα βελόνες το πρόσωπο Οδηγούσε εδώ και ώρα εκείνη ταν παμπάλαιη μονοκύλινδρη μπεμβέ χωρίς κράνος και φυσικά χωρίς γάντια. κι έβρεχε. φορούσε τον παλιό ναυτικό του επενδύτη που είχε ξεθάψει από τη ντουλάπα στο πατάρι και τα μαλλιά του που τον τελευταίο καιρό τα είχε αφήσει να μακρύνουν -όχι πολύ αλλά είχαν ένα αξιοπρεπές μήκος, ήταν κρυμμένα μέσα σ' ένα μαύρο παλιό σκουφί που είχε βρει στην τσέπη του επενδύτη.
Ξεκίνησε το ταξίδι χωρίς να το έχει προγραμματίσει, είχαν τσακωθεί -τώρα τελευταία τσακώνονταν συνέχεια αλλά αυτή τη φορά είχαν πέσει και κάτι ψιλές -κι από τις δύο πλευρές για να είμαστε δίκαιοι- έσπασαν και κάτι γυαλικά, για το τελευταίο χάρηκε επειδή δεν τα γούσταρε καθόλου κι αυτός έφυγε για να μη γίνουν τα πράγματα χειρότερα. Γουόκμαν, επενδύτη κλπ τα βρήκε όλα στο πατάρι. Είχε καταφύγει εκεί για κάποια βιβλία μετά τον τσακωμό αλλά τραβώντας ένα από αυτά έπεσε κάτω το κλειδί της μηχανής κι όλα τ' άλλα έγιναν ενστικτωδώς σαν να περίμεναν από πάντα.
Φόρεσε τον επενδύτη, βούτηξε το γουόκμαν, είχε και κασέτα μέσα, το 'χωσε στη δεξιά τσέπη του, έβαλε το σκουφί μέχρι τ' αυτιά, ξεσκέπασε τη μπεμβέ και την κύλησε απαλά στο δρόμο και την έβαλε μπροστά στην κατηφόρα καμιά εκατοστή και παραπάνω μέτρα μακριά από το σπίτι.
Και μετά, ούτε κατάλαβε πως είχε βρεθεί σ' αυτές τις γαμημένες τις στροφές αναγκασμένος να πηγαίνει με δέκα επειδή έβρεχε κι αυτός δεν ήταν κατάλληλα εξοπλισμένος για τέτοιο ταξίδι. ευτυχώς που είχε και τη μουσική...
...στην αλάνα που άραζαν το καλοκαίρι, καμιά κατοστή μέτρα από την παραλία, μπήκε μαλλιοκούβαρα και παραλίγο να σαβουριαστεί. ήταν έτοιμος να πηδήξει και να παρατήσει το σαράβαλο αλλά τη γλύτωσε την τελευταία στιγμή...
Κατέβηκε βγάζοντας λίγο το κλειδί πάνω από το φανάρι παραμερίζοντας το λάστιχο που το συγκρατούσε να μην πετάγεται και το άφησε εκεί... "Το πολύ-πολύ, κάποιος να την κλέψει και να γλιτώσω από τα σαράβαλο, σκέφτηκε...
Κατέβασε τα ακουστικά στο λαιμό, σήκωσε τους γιακάδες, έχωσε τα χέρια στις τσέπες και τα παλιά ολστάρ στην άμμο και τράβηξε κατά την παραλία. φυσούσε αλλά η βροχή είχε κόψει κάπως. Μάζεψε καλάμια και παλιόξυλα κι άναψε φωτιά, στο γνώριμο σημείο, με ζίππο παρακαλώ... όταν η φωτιά πήρε να φουντώνει, τράβηξε ένα κούτσουρο, κάτασπρο από την αρμύρα και κάθισε δίπλα της αγκαλιάζοντας τα γόνατα του...
τον ξύπνησε η κασέτα που είχε αρχίσει να ρετάρει, τελείωναν οι μπαταρίες. σηκώθηκε, τεντώθηκε -σε καμιά ώρα θα νύχτωνε, έβγαλε το γουόκμαν και πήρε την κασέτα, την ακούμπησε στο κούτσουρο που κοιμόταν μέχρι πριν από λίγο, τύλιξε τα ακουστικά γύρω του και το εκσφενδόνισε όσο μακρύτερα μπορούσε στα κύματα "Θα σε βρω το καλοκαίρι" του είπε. Πήρε να ανηφορίζει. Δε χρειάζομαι μουσική για να γυρίσω, μονολόγησε. ας σκεφτώ και μια φορά....
Την κασέτα την ξέχασε στο κούτσουρο...



Τα κομμάτια που είχε μέσα, τα γράφω στα σχόλια για ευνόητους λόγους
και με αλφαβητική σειρά παρακαλώ_
Εσείς τα κατεβάζετε από εδώ
Είναι τα κομμάτια που διάλεξα για να μιξάρει όποιος γουστάρει,
αυτά που λέγαμε στο προηγούμενο ποστ.
Εγώ τα έχω έτοιμα και το μιξ, εσάς περιμένω_
cover details

[:tacones lejanos] - (ψηλά τακούνια)

tacones lejanos
-ψηλά τακούνια, χωρίς μίνι, με κάλτσες από αυτές με τη ρίγα πίσω, ξέρετε τι εννοώ, έτσι; έχουμε και κάποιες απαιτήσεις από τις γυναίκες ή έστω σαν αυτές που φορούν οι Βέρα με την Έλσα στη γνωστή ταινία του νίκου νικολαΐδη_

το θέμα όμως είναι άλλο. μοιραζόμαστε εδώ πέρα μουσικές δηλαδή, εγώ ποστάρω κομμάτια που ακούω και μ' αρέσουν κι όποιος θέλει τα παίρνει και τ' ακούει κλπ. υπάρχει ρε παιδί μου ένα αλισβερίσι πάνω κάτω. σωστά μέχρι εδώ; σωστά θα σκεφτείς αλλά δε θα το γράψεις. 'ντάξει, το ίδιο κάνω κι εγώ το θέμα όμως είναι πάλι αλλού, στη μουσική και στα κομματάκια που λέγαμε παραπάνω, δηλαδή, εγώ έλεγα κι εσείς διαβάζατε αναρωτούμενοι που στο διάλο θέλει να καταλήξει αυτός -εγώ δηλαδή. με δυο λόγια: ανεβάζω πολλές φορές μιξαρισμένα -σαν το σημερινό καλή ώρα- σετάκια, γράψω κι από κάτω τη λίστα και μπορεί να έχει η λίστα μέσα κάνα πιασάρικο τραγουδάκι που θα κινήσει το ενδιαφέρον, δυο-τρεις αλλαγές -όχι παραπάνω μπορεί και να βγουν ωραία-να πετύχουν δηλαδή κι όχι σαν τις περισσότερες που αλλού πατάνε κι αλλού βρίσκονται, μπορεί από περιεργεια ή δεν ξέρω τι άλλο να το κατεβάσετε. μπορεί να το ακούσετε, μπορεί και να το ξεχασετε. εγώ τα έχω κάνει όλα αυτά που περιγράφω...
πάλι όμως δε φτάνουμε στο ζουμί της υπόθεσης που σαφώς δεν είναι η ταινία του νικολαΐδη αλλά τα μιξαρισμένα. θα φτάσουμε και σ' αυτό στην αμέσως επόμενη παράγραφο.


Λέω λοιπόν, όσοι διαβάσουν το ποστ και δε βαρεθούν να απαντήσουν να προτείνουν -μαζί κι εγώ καμμια δεκαριά με δεκαπέντε κομμάτια, να βγάλουμε ένα μέσο όρο -αν μπορούμε να το πούμε κι έτσι- κομματιών και να τα μιξάρει ο καθένας όπως γουστάρει και να ανεβάσουμε τα μιξάκια, είτε εδώ, είτε στο mixcloud.
να δούμε εν ολίγοις και μια διαφορετική άποψη σε κάτι παρόποιο ή σχεδόν παρόμοιο
αυτά τα λίγα λοιπόν, καθώς τελειώνει το 2011
πάμε να δούμε το τελευταίο για το 2011 σετ_
tacones lejanos_

01) Afternoons IN Stereo - Modernist Abode
02) Sporto Kantes - Mundo
03) The Gun Club - Cry To Me
04) Slim Moore And The Mar-Kays - Is It Because I'm Black?
05) Marvin Gaye - T Plays It Cool
06) 80's Casual - Fiesta (Original Mix)
07) Gil Scott-Heron - Gun
08) Fort Knox Five - The Brazilian Hipster
09) Thievery Corporation - Shiva (Govinda Remix)
10) Yomakomba - Sundance Groove
11) See-I - Soul Hit Man (The Funk Hunters Remix)
12) Cayetano - Sweet Poke
13) Noiseshaper - Dunk
14) Yomakomba - Mediterranean Cruisin
15) Eddie Roberts - Eazin' Down
16) Cayetano - Oye Muchacho
17) Mario Biondi - I'm Her Daddy (Daddy's Poin Of View Version)
18) Jimi Hendrix - Foxy Lady (Rob Tex Mix)
19) Gill Scott-Heron - Grandma's Hands
20) Anthony Joseph & The Spasm Band - Bossa For Dalston (Bonus Track)
21) The New Mastersounds - Better Off Dead
22) Sola Rosa - Lady Love (feat. Bajka)

[:rainy night's soundtrack]

βροχή/για ατμόσφαιρα/κι αέρας/νυχτερινοί ήχοι καταιγίδας/πολυθρόνα, πράσινη, παλιά/καφές/κατακάθια καλύτερα/υπολείμματα πες/το είπες;/who cares/cmd+space/κάρβουνα/που υπήρξαν ξύλα/μουσική/εικόνες θολές/πάλι σε πήρε ο ύπνος και ονειρεύεσαι;/με ρωτάς;/όχι, σκέφτομαι φωναχτά/λίγο κρύο/κι άλλοι ήχοι καταιγίδας/και χαμηλός φωτισμός/για ατμόσφαιρα;/χέστηκα για την ατμόσφαιρα/έτυχε/για ατμόσφαιρα, έχουμε τη βροχή/ναι, σωστά/θέλεις τσιγάρο/θα στρίψεις;/δεν έχεις χεράκια;/αστραπή/ξάφνιασμα/κενό/όχι αέρος/γενικά/ξέρεις πως είναι, έτσι δεν είναι/τι με κοιτάς έτσι;/πως;/σα να θέλεις να μου πεις κάτι/όχι/τι όχι/δε θέλω να σου πω κάτι/καλά...


με όλα αυτά κι ακούγοντας τα κάτωθι κομμάτια μου ήρθε το άρωμά σου. πετάχτηκα πάνω -κανένας, το δωμάτιο πιο κρύο κι από... (σκέψου εσύ από τι). τα ρούχα τα είχα πάρει από την απλώστρα και νωρίτερα είχα πλυθεί καλά. δεν υπήρχε περίπτωση να υπήρχαν υπολείμματα. όπως δεν υπήρχε και περίπτωση να πέρασες, άλλωστε έβρεχε και συ τι βροχή τη σιχαινόσουν..
νέα σου δεν είχα, για μέρες τώρα και μάλλον δε θα είχα και για μέρες μετά -νόμιζα, εκείνο το βράδυ, έτσι; κάποιες μέρες μετά, έμαθα -μη σε νοιάζει από ποιόν- πως εκείνο το βράδυ είχες ατύχημα. έφταιγαν τα φώτα; η βροχή που τόσο σιχαινόσουν; μπορεί και να έτρεχες αλλά έβρεχε. και ήταν αργά... δε θέλω να μιλήσω άλλο...


soundrack
Thievery Corporation - Weightless
Beirut - Nantes
1 Giant Leap - Passion (feat. Michael Franti)
Momus - London 1988
Loop Guru - Hymn
Iggy Pop And Goran Bregovic - TV Screen
Pascale Comelade - The Skatalan Logicofobism
Nick Drake - Day Is Done

(youtube playlist)

ΥΓ: στο τασάκι, υπάρχουν ακόμα κάποια αποτσίγαρα με ίχνη από τα κραγιόν σου, καιρό τώρα, παρατημένα και ξερά. δυο χρόνια και δυο μέρες...

[:trip and return]





είναι που βρέχει -σαν τις ταινίες του Νικολαΐδη/ο καπνός που έχει υγροποιηθεί/και στα δύο σακουλάκια/οι μέρες που τρέχουν και παρ' όλα αυτά όλα μοιάζουν σα να 'γιναν χθες/το χθες που μοιάζει να είναι μακριά/ χιλιάδες χρόνια πριν που θα 'λεγες και συ/η μυρωδιά του καπνού από τα τζάκια που σιχαίνομαι να μυρίζω/που βρομίζει τα απλωμένα ρούχα στα σκοινιά και στα σύρματα/αυτή η γαμημένη υγρασία/που πάμε κι ερχόμαστε/ομίχλη/γενικά κι όχι ως τον παράδεισο/ταξίδια κι επιστροφές/οι επιστροφές πάντα πιο γρήγορες/τα τελούρια ρεύματα φταίνε, μου λες/"ποιός τα γαμεί" σκέφτομαι μέσα μου/συμφωνώ φωναχτά/πάμε σιγά ν' απολαύσουμε τη διαδρομή/μουσική από τα ηχεία/εναλλαγή τοπίων/λάθος δρόμος/πίσω ξανά/κι άλλη μουσική/χαμόγελα/μελαγχολικά ενίοτε/ξέρεις τώρα/ο καπνός που σου τυφλώνει τα μάτια/σου βρομίζει τα ρούχα/καφέδες/κι άλλοι καφέδες/και μουσική/σωρό μουσική/θυμάσαι;
πάλι βρέχει_


trip and return
TRACKLIST (creating onWednesday, December 7, 2011)
01) Iiro Rantala New Trio - Elmo
02) The Bas Lexter Ensample - Light
03) Lack Of Afro - A Time For (feat. Wayne Gidden)
04) Orelha Negra - Lord
05) MR. Confuse - Feel The Fire
06) Palov - The Dude (Angelos Angelides)
07) Thievery Corporation - Fragments
08) AM & Shawn Lee - Lonely Life
09) 80's Casual - Fiesta (Gramatik Remix)
10) Anthony Joseph & The Spasm Band - She Is The Sea
11) Cayetano - Oye Muchacho (Radio Promo)
12) Sharon Jones & The Dap-Kings - Genuine, Part 1
13) Lossy - Rain Came Down
14). Cayetano - The K Blues
15) Palov Feat. Faye - Troubles (Jazz K. Lipa Remix)
16) BoogieWood - Guy Le Arch
17) See-I - Haterz 24-7 (Fort Knox Five Remix)
18) J Melik - Cyclothymic Chick (Pabola)
19) Mario Biondi - I Can't Keep From Cryin' Sometime (Inner Mix, Part 2)
20) Anthony Joseph & The Spasm Band - Griot
21) Michael Kiwanuka - Tell Me A Tale
22) Cayetano - Another Galaxy (feat. Kozalias)



ask for link-in comments
on mixcloud


AUditors DOmination - Viejos Amigos

CAYETANO LIVE BAND LIVE @ BOXX (Ιωάννινα)



με το που βγήκαμε από το BOXX, περασμένες μία το πρώτο πράγμα που είδα μπροστά μου ήταν η ομίχλη που τύλιγε τα πάντα.  
ομίχλη ως τον παράδεισο...
είχε προηγηθεί μια σειρά γεγονότων που μόνο ευχάριστα μπορεί να τα χαρακτηρίσει κάποιος δεδομένου πως ήπια καφέδες παραπάνω από υποφερτούς... άγγιζαν τα όρια του "αρκετά καλού καφέ" και ξέρεις τώρα πόσο ιδιότροπος είμαι εγώ με τους καφέδες...
Πέραν των γεγονότων των ευχάριστων που λέγαμε παραπάνω πως είχαν προηγηθεί και μας είχαν φτιάξει τη διάθεση, ήταν και το live από τους cayetano live band στο BOXX στα Ιωάννινα που μας έκανε να μη μας νοιάζει, ούτε το ταξίδι της επιστροφής που θα ακολουθούσε, ούτε το κρύο και η υγρασία, ούτε η ομίχλη ως τον παραδεισο, ούτε τίποτα...



Η μπάντα βγήκε κατά τις εντεκάμιση -κάποια μικρή καθυστέρηση και όλοι αχτένιστοι- αυτό ήταν το πρώτο που παρατήρησα...
Με τον Γιώργο Περίν στα φωνητικά -νέο πρόσωπο ενώ οι υπόλοιποι ήταν όπως τους ξέραμε...
Το μαγαζί δεν ήταν κατάμεστο, είχε έναν ικανοποιητικό αριθμό ατόμων, μουδιασμένοι στην αρχή ή τουλάχιστον έτσι τους έβλεπα εγώ οι οποίοι όμως ξεδιπλώθηκαν στη συνέχεια. σα να ξεθάρρεψαν ένα πράμα, ήταν και η ενέργεια της μπάντας αλλά και η διαφορετική ενορχήστρωση των κομματιών που όπως και να το κάνουμε μας έκαναν όλους να θέλουμε να κουνηθούμε στο ρυθμό τους..
Με ντουντούκες, παραμορφωμένα φωνητικά, samples κι ότι άλλο θέλεις, απ' όλα είχε η βραδιά, μέχρι και τα πνευστά που γουστάρω να ακούω και που έκαναν μέχρι το τέλος να κουνιούνται ακόμα και τα σκαμπώ...

...με παραπάνω από τα "κανονισμένα" encore και με καινούργια κομμάτια από τον επικείμενο δίσκο, όπως το be my queen αλλά και με τα παλιότερα να λαμβάνουν άλλη υπόσταση από τη φωνή του περίν ενώ ο ίδιος ο cayetano στις λούπες, στις φωνές, στα σάμπλς κλπ. Τ μικροπροβλήματα που υπήρξαν στον ήχο κανέναν δε επιρέασαν, άλλωστε, κάθε λάιβ που σέβεται τον εαυτό έχει πάντοτε από αυτά, αλλιώς τι λάιβ τα θα ήταν...


βγαίνοντας έξω λοιπόν μετά το τέλος, με τα χέρια στις τσέπες κι ένα ξένο μπουφαν παραμάσχαλα, αυτό που σκεφτόμουν ήταν το τι έχασαν όσοι για οποιοδήποτε λόγο δε παρεβρέθησαν. όχι πως ήταν το κοσμοϊστορικό γεγονός αλλά όπως και να το κάνουμε από κάτι άλλα, είναι κλάσεις ανώτερο...
Έτσι δεν είναι;


Cayetano - Oye Muchacho
 get track
This tune has been made by Cayetano for his DJ-Sets.
"Oye Muchacho" is in fact another modern version of "Adios Mi Espana Querida" with Antonio Molina's voice. The original version can be found in the soundtrack "El Pescador De Coplas" (1953). A film directed by Antonio del Amo.
-This track is just for personal and not any commercial use.
-You can't find it in any of Cayetano's albums and it won't be part of any future release as well.
-It is made to be free, so please don't forget to give credits if you post the track in your blog or website.