μνήμες aka memories | χίλιες λέξεις

.... μια εικόνα.... χίλιες λέξεις....


...είναι μια φωτογραφία που τράβηξα κάποιο καλοκαίρι πριν 13 -ίσως και 15- χρόνια πριν...
τότε που η "φωτογραφία" ήταν η μόνιμη δεύτερη απασχόλησή μου...
η πρώτη, ήταν οι γυναίκες...
βέβαια τώρα, έχω τελείως παρατήσει τη δεύτερη απασχόλησή μου... τελείως...
Η φωτογραφικές μηχανές "σαπίζουν" -αν μπορεί να το πει κάποιος αυτό για τις φωτογραφικές μηχανές- πάντως, είναι παρατημένες μέσα σε ένα δωμάτιο του σπιτιού που τελεί χρέη αποθήκης -το δωμάτιο-.
Κάπου στο πατάρι, είναι και τα εξαρτήματα του σκοτεινού θαλάμου μαζί με τα υγρά, ληγμένα πλέον, χαρτιά, αυτά δε θυμάμαι αν λήγουν, κουτιά με ασπρόμαυρα αχρησιμοποίητα φιλμ και διάφορα άλλα... φίλτρα, φακοί κλπ...

Τη φωτογραφία αυτή την είχα τραβήξει με μια Nikon F50 και είναι νομίζω, η δεύτερη από τις τρεις που τράβηξα με "αυτό το θέμα"...
Τώρα, χρόνους, διαφράγματα κλπ, δεν τα θυμάμαι καν....

Αυτή τη φωτογραφία [η ποιότητά της δεν είναι και τόσο καλή πλέον, καθώς έχουν περάσει τόσα χρόνια αλλά καθώς και η μεταφορά της από το χαρτί σε ψηφιακή μορφή και επεξεργασία δεν είναι και κάτι που το κάνω με ιδιαίτερη ευχαρίστηση] αυτή τη φωτογραφία λοιπόν,
την έβαλα επειδή μόλις την είδα, το μυαλό κάλπασε με ασύλληπτη ταχύτητα πίσω στο χρόνο....

από 'κείνα τα χρόνια, δεν έχει μείνει κάτι που να το νοσταλγώ... όσο και να προσπαθώ δε μπορώ να βρω κάτι που να μου έχει λείψει... αν θα έπρεπε να πω κάτι, αυτό το "κάτι" θα ήταν η ατέλειωτη όρεξη που είχαμε να τα προλάβουμε όλα....
Τώρα, η όρεξη αυτή έχει από καιρό μεταναστεύσει για άλλα μυαλά, πιο γόνιμα... εδώ δεν υπάρχει πλέον... επίσης, πολλά από τα standard εκείνης της εποχής .... απλά... δεν υφίστανται...
...έτσι λοιπόν -πάλι "λοιπόν" λέω- καθώς η Άνοιξη έρχεται δεν πρόκειται ν' αλλάξει και κάτι...
η ζωή μας, την ίδια ρουτινιάρικη τροχιά θα έχει....

..όμως...
από αλλού ξεκίνησα κι αλλού αυτό με πάει...
So, the real reason που έβαλα αυτή τη φωτογραφία είναι, πως μόλις την είδα και σκέφτηκα όλα όσα γράφω πιο πάνω, για μένα κι άλλες δυο χιλιάδες πράγματα που δεν αναφέρω εδώ,

αναλογίστηκα...

τι αλλαγές θα έχουν υποστεί οι ζωές των ατόμων που η φωτογραφία απεικονίζει.. Αυτό είναι κάτι που μάλλον δε θα μάθει
ποτέ κάποιος από μας...

αυτά για σήμερα... κι όπως λέει κι ο Χριστόπουλος....
"η θλίψη ας με ντύσει σαν ένδυμα..."

μουσική περιπλάνηση

Ion - Chicago Skyline
Roberto Sol And Chris Le Blanc - Sueno De Amor
Everything But The Girl - Missing (Todd Terry Radio Mix)

μνήμες aka memories | μια καθημερινή μέρα

....ξύπνησα ξανά εξαιτίας εκείνου του ονείρου που με βασάνιζε τα τελευταία χρόνια....
Το μέρος ήταν γνωστό -τουλάχιστον στο όνειρο γιατί στην πραγματικότητα ούτε καν γνωρίζω την ύπαρξή του...
είχα βρεθεί εκεί με κάποιο μεταφορικό μέσο μαζικής μεταφοράς όμως, ίσως πλοίο επειδή, τελείως αχνά με θυμάμαι να διασχίζω τον καταπέλτη, να ανεβαίνω σκάλες...
Υπήρχαν ένα σωρό γνώριμα πρόσωπα εκεί γύρω, γυναίκες της ζωής μου -πάντα στον κόσμο του ονείρου. Τώρα, όσο και να προσπαθώ δε μπορώ να θυμηθώ τίποτα.- και διάφοροι άλλοι "φίλοι" και καλά....


...τα χρώματα που κυριαρχούσαν ήταν το καφέ, το πράσινο και της ώχρας,
ενώ γύρω υπήρχε νερό...
πολύ νερό...
που έπεφτε από κάπου μέσα εκεί όπου είχα βρεθεί....
Τόσο νερό, λες και ήμουν πρωταγωνιστής σε ταινία του Νικολαΐδη...

....μετά, το όνειρο άλλαξε και βρέθηκα παρέα με κάποιον, κάπου όπου υποτίθεται πως έπινα καφέ...
Λέω "υποτίθεται" επειδή δε θυμάμαι αν έπινα ή ήπια αλλά, έχω αυτήν την αίσθηση...
Εκεί που ήμουν λοιπόν, άκουσα ξαφνικά μια φωνή να λέει σε κάποιον να έρθει να μου πει να φύγω και να μην ξαναπατήσω...
Αυτός όμως, για κάποιο λόγο καθυστερούσε κι εγώ ήμουν με κάτι ψιλά στα χέρια προσπαθώντας να πληρώσω χωρίς να θέλω να αφήσω φιλοδώρημα...
...ο άλλος -αυτός που ήμασταν παρέα- με πήρε και φύγαμε...

Ξύπνησα...

Έριξα μια ματιά στο ρολόι κι έδειχνε 6+10 ξημέρωμα... Σηκώθηκα και βγήκα στο μπαλκόνι, περισσότερο από περιέργεια για να δω αν έχει ξημερώσει...
Ο ήλιος είχε αρχίσει να αχνοφαίνεται πίσω από τους απέναντι λόφους και το σύννεφα ήταν βαμμένα κόκκινα...
Να βγάλω φωτογραφία την ανατολή, μονολόγησα...
και μπήκα ξανά μέσα...
στο δρόμο όμως για το δωμάτιο που έχω τη φωτογραφική μηχανή, με έπιασε κατούρημα κι έκανα μια στάση στην τουαλέτα...
...την επόμενη στιγμή που ξαναβγήκα στο μπαλκόνι....
έβρεχε με το τουλούμι....
"Πολύ νερό" μονολόγησα ξανά "σαν τις ταινίες του Νικολαΐδη..."
και τότε, θυμήθηκα το όνειρο...




Mikael Delta - Deep Indigo

Γιάννης Μηλιώκας - Vamos Αλάνια

Vamos Αλάνια

Δε γινόταν να μην κάνω αυτό το ποστ, ειδικά και για λόγους που έχουν αναφερθεί κατά το παρελθόν εδώ...
Άκουγα το τραγούδι και κρυφογελούσα...

σας δίνω τους στίχους [και όχι μόνο] ατόφιους....


Vamos Αλάνια
Προσεύχομαι μέρα και νύχτα να μη μου τη φέρει
πισώπλατα ή πλάγια
Προσεύχομαι μη τυχόν και μου κάνει βουντού
με κόλπα και μάγια

Προσεύχομαι πιο πολύ μην τυχόν,
μην τυχόν και με πιάσει στα πράσα
Προσεύχομαι και προσέχω συνάμα αφού
δε μου πάνε τα ράσα

Προσεύχομαι μέσα στον ύπνο μην παραμιλήσω
και τα βγάλω στη φόρα

Προσεύχομαι μη με καρφώσει κανένας μαλέας
και ψάχνω για χώρα

Προσεύχομαι όταν βλέπω μανούλι
να μην είναι η δικιά μου παρούσα

Προσεύχομαι και προσέχω συνάμα
αφού, αλλιώς δε θα ζούσα

Και τραγουδάω κρυφά τις νύχτες
ένα σπάνιο ρεφραίν
αφιερωμένο με πολλή αγάπη σε όλα τ' αλάνια
για να γελάνε όλοι μαζί αλλά και να κλαιν
με όλα τα κόλπα που ψάχνουν να βρουν
να γουστάρουνε σπάνια... σπάνιααα....

Vamos Αλάνια Vamos
δε μας φτουράει ο γάμος
γύρω μανούλια, άμμος
Vamos Αλάνια Vamos

Vamos Αλάνια Vamos
δε μας φτουράει ο γάμος
γύρω μανούλια, άμμος
Vamos Αλάνια Vamos

Προσεύχομαι, μην απ' το παρελθόν
σκάσει μύτη καμιά βαρεμένη
Προσεύχομαι και προσέχω συνάμα
αφου, ξέρω καλά τι με περιμένει

Και τραγουδάω κρυφά τις νύχτες
ένα σπάνιο ρεφραίν
αφιερωμένο με πολλή αγάπη σε όλα τ' αλάνια
για να γελάνε όλοι μαζί αλλά και να κλαιν
για όλα τα κόλπα που ψάχνουν να βρουν
να γουστάρουνε σπάνια... σπάνιααα....

Vamos Αλάνια Vamos
δε μας φτουράει ο γάμος
γύρω μανούλια, άμμος
Vamos Αλάνια Vamos

(Vamos πακέτο)

Vamos Αλάνια Vamos
δε μας φτουράει ο γάμος
γύρω μανούλια, άμμος
Vamos Αλάνια Vamos

Vamos Αλάνια + Κάτα Ιωάννην Μ.

To videoclip δεν είναι αυτό με τους στίχους
αλλά, εμπεριέχεται στο "πακέτο" :D :D