Foxmarks Bookmark Synchronizer


Είναι γνωστό πως όλοι μας έχουμε αποθηκεύσει
ανα τις περιηγήσεις μας στον κυβερνοχώρο
ένα σωρό τοποθεσίες, σελίδες κλπ
που θέλουμε είτε να τα παρακολουθούμε στην πορεία,
είτε κάποια άλλη στιγμή που θα έχουμε περισσότερο χρόνο !!!!!!

Είναι τα γνωστά σε όλους μας (:p:p:p) "Αγαπημένα"
-όσοι χρησιμοποιούν Internet Explorer-

και "Σελιδοδείκτες" για τους χρήστες του Firefox!!!


Τι γίνεται όμως όταν για κάποιο λόγο αυτά χαθούν???

Όταν, ας πούμε χρειαστεί να κάνουμε φορμάτ στο πισι μας
ή -ω μη γένοιτο- κοπεί το ρεύμα και κλείσει το πισι???
[εδώ συνίσταται απαραίτητα UPS]
Τότε, ενδέχεται τα Bookmarks να κάνουν φτερά!!!
Γιαυτό θα πρέπει να έχετε προνοήσει...
Όμως, για να μη μακρυγορούμε,
στον Internet Explorer
δεν ξέρω τι πρέπει να κάνετε επειδή δεν τον χρησιμοποιώ...
Θα σας πω όμως για τον Firefox...
Για τον Firefox υπάρχει ένα πρόσθετο,
το Foxmarks
που σε βοηθά να συγχρονίσεις τους σελιδοδείκτες σου
και να έχεις μόνιμα πρόσβαση σε αυτούς
από οποιονδήποτε υπολογιστή...
Η διαδικασία είναι απλή.
Φτιάχνουμε ένα λογαριασμό
και μετά
συγχρονίζουμε τους Σελιδοδείκτες μας στο Foxmarks.

Αυτό κάθε φορά που προσθέτουμε μια σελίδα στους Σελιδοδείκτες μας, με το κλείσιμο του Firefox κάνει συγχρονισμό...

Έτσι δεν τους χάνουμε ποτέ
και κάλλιστα μπορούμε να τους έχουμε
και μετά από κάθε φορμάτ...

Παίρνετε το
foxmarks από εδώ
Κι εδώ, έχει οδηγίες προς ναυτιλομένους

Επίσης:μπορείτε να βρείτε τους σελιδοδείκτες, το ιστορικό περιήγησης, τις επεκτάσεις και άλλα πρόσθετα. Αυτά τα δεδομένα είναι αποθηκευμένα στον κατάλογο προφίλ χρήστη, που βρίσκεται σε μια από τις ακόλουθες τοποθεσίες, ανάλογα με το λειτουργικό σας σύστημα:
Windows Vista Users\\AppData\Roaming\Mozilla\Firefox
Windows 2000, XP, Server 2003 Documents and Settings\\Application Data\Mozilla\Firefox
Windows NT WINNT\Profiles\\Application Data\Mozilla\Firefox
Windows 98, ME Windows\Application Data\Mozilla\Firefox
Mac OS X ~/Library/Application Support/Firefox
Linux και συστήματα Unix ~/.mozilla/firefox

ΓΚΕΜΜΑ

Τακτοποιούσα το γραφείο μου -δεν ξέρω τι μ' έπιασε-
και κάτω από κάτι χαρτιά, σιντί,
κασσέτες (ναι, υπάρχουν ακόμα κασσέτες)
κι ένα σωρό άχρηστα πράγματα, βρήκα ένα βιβλίο
που με είχε στοιχειώσει για 5 ολόκληρα χρόνια !!!

Τη ΓΚΕΜΜΑ του ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΝΤΙΝΗ


Ένα βιβλίο που το διάβαζα ανελλιπώς και κάθε φορά που το διάβαζα όλο και διαφορετικό νόημα έβγαζα!!!
Για τον Δημήτρη Λιαντίνη, ας μη γράψω τίποτα... Άλλωστε υπάρχουν ένα σωρό στον κυβερνοχώρο. Για το έργο του, τη ζωή του, σχεδόν τα πάντα....

Η Γκέμμα, είναι το τελευταίο βιβλίο του Δημ. Λιαντίνη, κάτι σαν το κύκνειο άσμα του...

Το όνομά το πήρε από τον αστερισμό Βόρειος Στέφανος.

Βόρειος Στέφανος sive Corona borealis donavit Venus illa Ariadnam, inter Bootem et Herculem jacet, vere videtur et aestate, a constellationis vocatur Gemma. Gemmae spatia siderum 71 anni lucis.


#σελ 145
... η χρυσή οδηγία κάθε αγωγής κλείνεται στην πρόταση: η ζωή μας είναι υπόθεση δύσκολη και τραχιά Απέναντι σε κάθε χαρά που δοκιμάζουμε, στέκεται αναγκαία και μια ισόποση λύπη. Ο άνθρωπος που δεν πληρώνει την κάθε ηδονή του με ίση σε ποσότητα αλγηδόνα, ζει μια ζωή αφύσικη.. Δηλαδή ψεύτικη ως τη ρίζα της. Και ότι θα ρθει η μέρα, o dies irae που λέγανε, που αυτή την ψευτιά θα την πληρώσει με τον αφανισμό του απ' τον πλανήτη μας.



Εγώ,
θυμάμαι,
διάβαζα και ξαναδιάβαζα μετά μανίας την παράγρφο "
Νέκυια"
Το ταξίδι του ανθρώπου, μέσα στον άνθρωπο, το ταξίδι του ανθρώπου μέσα στον εαυτό του, μέσα στην ψυχή του, στους φόβους του...

Νέκυια....

.... να ζήσεις ζωντανός σε όλη τη ζωή σου τη γνώση και τη λύπη του θανάτου σου εδώ στον απάνω κόσμο...

...ότι ενώ ζεις αυτό που είσαι, δηλαδή το ζωντανός του σήμερα, ταυτόχρονα ζεις κι αυτό που δεν είσαι, δηλαδή το νεκρός του αύριο....

...ενώ υπάρχεις, ταυτόχρονα δεν υπάρχεις...

...ο Δάντης δεν εκατέβηκε στην Κόλαση. Η ιδική του νέκυια είναι μια στυγερή αλληγορία της επίσκεψης που έκανε στο Γεντί-κουλέ της ψυχής μας...



Όσο έγραφα τα άνωθι, άκουγα τον δίσκο του
Θανάση Παπακωνσταντίνου
Στην Ανδρομέδα και στη Γη..
Ο δίσκος στον οποίο οφείλει το όνομά του
το παρόν ιστολόγιο !!!
Σας παραθέτω δείγμα προς ακρόασιν:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Ανδρομέδα
Το βιβλίο